Otwórz menu główne

Johannes Quistorp

niemiecki przedsiębiorca i posiadacz dóbr ziemskich

Johannes Heinrich Quistorp (ur. 14 listopada 1822 w Greifswaldzie, zm. 9 maja 1899 w Szczecinie) – szczeciński przedsiębiorca i posiadacz dóbr ziemskich. Fundator wielu regionalnych przedsięwzięć filantropijnych.

Johannes Heinrich Quistorp
Ilustracja
Zdjęcie Johannesa Quistorpa
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1822
Greifswald
Data i miejsce śmierci 9 maja 1899
Szczecin
Zawód, zajęcie przedsiębiorca

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Johannes Quistorp urodził się 14 listopada 1822 w Greifswaldzie jako najstarszy syn królewskiego komisarza. Będąc szesnastolatkiem zaczął kształcić się w rostockim przedsiębiorstwie J.G. Michaelis & Sohn, w którym przepracował kilka lat na stanowisku asystenta. W roku 1846 przeprowadził się on do Szczecina, a następnie, po odbyciu rocznej służby wojskowej, nawiązał współpracę z różnymi firmami (m.in. Goldammer&Schleich). W 1850 roku założył własne przedsiębiorstwo. W roku 1852 ożenił się z Wilhelminą Theune (1830-1886). Miał z nią pięcioro dzieci: Marię (ur. 1853), Heinricha (ur. 1856, zginął tragicznie w roku 1880), Johanne (ur. 1858), Luise (ur. 1859), Martina (ur. 1860). W 1888 roku ożenił się po raz drugi z Mathilde Leidloff.

Był przedsiębiorcą i filantropem. Założył fabrykę cementu portlandzkiego „Lebbin” w Lubinie, która pod jego kierownictwem została przekształcona w przedsiębiorstwo akcyjne. Posiadał również cegielnię parową na Stołczynie oraz dobra ziemskie w Dusewitz, Wittenfelde, Schlietz na Rugii i w Szczecinie. Był założycielem spółki budowlanej i inicjatorem powstania nowych dzielnic Szczecina: Westendu, Neu Westendu i Braunsfelde (obecnie zachodnia część centrum, Łękno i Pogodno). W latach 1852-1866 pełnił funkcję hanowerskiego konsula królewskiego. Posiadał tytuł radcy handlowego. Był jednym z pierwszych kapitalistów w Szczecinie i Prusach, który na początku ery industrializacji w XIX wieku angażował się w sprawy socjalne swoich pracowników. Finansował budowę szkół, pensji, schronisk, sierocińców i fundacji. Zmarł 9 maja 1899 roku. Na miejsce jego ostatniego spoczynku odprowadzały go tłumy mieszkańców Szczecina. Pochowany został na cmentarzu, na terenie zakładów Bethanien, przy obecnej ulicy Ks. P. Wawrzyniaka.

Przedsięwzięcia filantropijneEdytuj

 
Szlak turystyczny, upamiętniający Johannesa Quistorpa i jego syna Martina, których działalność filantropijna obejmowała m.in. utworzenie w Szczecinie terenów rekreacyjnych
  • Ufundowanie kompleksu zakładu opiekuńczego Bethanien w roku 1868 prowadzonego przez siostry diakoniski.
  • Przekazanie miastu ziemi, na której zgodnie z jego życzeniem powstał Quistorp Park, obecnie Park Kasprowicza.
  • Odstąpienie miastu placu budowlanego przy ulicy Wielkopolskiej 15, z przeznaczeniem pod budowę gimnazjum.
  • Naprawa drogi Stołczyn-Glinki we współpracy z F. Jahnem (jesień 1867). Quistorp dostarczył szlakę węglową ze swojej cegielni parowej na Stołczynie;
  • Założenie kasy dla wdów i sierot;
  • Sfinansowanie budowy szkoły podstawowej w Lubinie;
  • Współfinansowanie kilku zakładów opiekuńczych.

CiekawostkiEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj