Otwórz menu główne

Jolanta Münch (ur. 18 lutego 1962 w Chełmie) – polska pianistka i klawesynistka.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i kursy mistrzowskieEdytuj

W 1984 roku ukończyła studia w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (pedagogika instrumentalna – fortepian). Uzyskała również tytuł licencjata muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 2005 roku Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi nadała jej stopień doktora sztuki w dziedzinie kameralistyki fortepianowej na podstawie rozprawy pt. Związki muzyki Roberta Schumanna z literacko-filozoficznym programem romantyzmu.

Jako klawesynistka pozostawała pod opieką artystyczną Urszuli Bartkiewicz i brała udział w licznych kursach interpretacji w kraju i za granicą, pracując pod kierunkiem wybitnych pianistów i klawesynistów, jak Tatiana Szebanowa i Ryszard Bakst (Duszniki, fortepian), Laszlo Simon i Paul Badura-Skoda (Warszawa, fortepian), Nicholas Parle i Liliana Stawarz (Wilanów, klawesyn), Joos van Immerseel, Christine Verheelst, Claire Chevallier (Antwerpia, klawesyn), Robert Kohnen (Spa, klawesyn), Johann Sonnleitner (Innsbruck, Trossingen – klawesyn).

Praca zawodowaEdytuj

W latach 1987–2006 pracowała w Instytucie Muzyki Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, a od 2006 do 2013 roku prowadziła klasę fortepianu w Instytucie Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Od 2013 roku jest profesorem na Wydziale Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego (Zakład Chóralistyki i Muzyki Religijnej).

Jest autorką kilku artykułów naukowych na temat muzyki Roberta Schumanna, wczesnej twórczości operowej Wolfganga Amadeusa Mozarta oraz inkulturacji we współczesnej muzyce sakralnej. Opublikowała książkę pt. Partnerstwo w muzycznym dialogu. Fortepian w cyklicznej formie kameralnej od jej narodzin do szczytowych osiągnięć - Borodin, Mahler, Szostakowicz (Wydawnictwo KUL JP II, Lublin 2008).

Działalność artystycznaEdytuj

W okresie studiów współpracowała z Estradą Kameralną Filharmonii Narodowej i Warszawskim Towarzystwem Muzycznym. Od roku 1985 współpracuje z Filharmonią Lubelską jako pianistka i klawesynistka, realizująca basso continuo. W 1994 roku założyła Trio Lublin Baroque (z flecistą Lechem Szostem i wiolonczelistką Marią Błaszczak-Szost). W zespole gra na szpinecie barokowym (kopia J. Silbermanna ca. 1767). Już inauguracyjny koncert zespołu, prezentujący kompozycje Marina Marais i Josepha Bodin de Boismortier, otworzył przed słuchaczami fascynujący świat utworów dotychczas w Lublinie nie wykonywanych. Skupienie uwagi na muzyce europejskiego baroku, jej stylowej różnorodności i rozmaitych praktykach wykonawczych, pozwoliło artystce i zespołowi uczestniczyć w cyklu Le Concert des Nations, organizowanym przez Stowarzyszenie Pro Musica Antiqua. Od 1995 roku wraz z Triem występuje na kolejnych festiwalach Lublin – Muzyka, Zabytki, Plastyka oraz Tempus Paschale. W programach licznych koncertów Tria pojawiają się m.in. utwory takich kompozytorów, jak Bach, Biber, Telemann, Quantz, Marais, Caix d’Hervelois, Bodin de Boismortier, Blavet, Leclair, Veracini. Przygotowała (jako kierownik muzyczny i współwykonawca) dwa programy monograficzne, związane z rocznicami urodzin Johanna Sebastiana Bacha i Johanna Joachima Quantza, a także koncert Pod jedną koroną (w związku z 300. rocznicą unii polsko-saskiej). W grudniu 1998 roku brała udział w galowym koncercie charytatywnym Business Centre Club pod patronatem Marszałka Senatu. Jako solistka i kameralistka uczestniczy w uroczystych koncertach okolicznościowych, organizowanych w obiektach zabytkowych Lublina i regionu. Jej dorobek artystyczny obejmuje ponad 400 koncertów kameralnych w wielu miastach Polski. W ostatnim czasie koncertowała we Włoszech, Izraelu, Francji, Niemczech i Macedonii.

Współpracuje z najwybitniejszymi polskimi śpiewakami, jak Olga Pasiecznik, Grażyna Brodzińska, Iwona Sawulska, Anna Lubańska, Bożena Zawiślak-Dolny, Dorota Lachowicz, Piotr Kusiewicz, Paweł Skałuba, Dariusz Paradowski, Piotr Łykowski, Bogusław Morka, Leszek Świdziński, a także ze skrzypkami Vadimem Brodskim i Katarzyną Dudą i kwartetem Camerata. Dokonała licznych nagrań radiowych i telewizyjnych, poświęconych muzyce baroku.

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

W 2004 roku decyzją prezydenta otrzymała Srebrny Krzyż Zasługi za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury. W tym samym roku Minister Edukacji Narodowej odznaczył ją Medalem Komisji Edukacji Narodowej za osiągnięcia pedagogiczne. Otrzymała również Medal Prezydenta Miasta Lublina z okazji dziesięciolecia Tria Lublin Baroque. W 2007 roku minister kultury i dziedzictwa narodowego nadał jej Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[1].Jest powoływana przez Centralną Komisję ds. Tytułów i Stopni Naukowych do komisji w sprawach nadania stopnia doktora habilitowanego. Ponadto jest nauczycielem dyplomowanym i ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Nagrania płytoweEdytuj

Jolanta Münch nagrała siedem CD: dla Radia Lublin oraz firm L’Acte Préalable, Koch Classics i DUX:

  • Barokowe sonaty fletowe (1998), z Triem Lublin Baroque (AP),
  • Pieśni Edwarda Pałłasza (2000) oraz Siedem ludowych pieśni hiszpańskich Manuela de Falli pieśni Manuela Ponce’a i José Siqueiry, z Iwoną Sawulską (AP),
  • Freude und Trauer der Liebe (2001), z Iwoną Sawulską i Piotrem Łykowskim (Koch Classics),
  • Przeboje z klasą (2007), z Triem Lublin Baroque (Radio Lublin),
  • Kwintety fortepianowe Aleksandra Borodina i Dymitra Szostakowicza oraz Kwartet Gustava Mahlera (2007) z Kwartetem Camerata (DUX),
  • Kameralnie (2009), Jolanta Münch – fortepian, Iwo Orłowski – tenor. Program: F. Lehar, E. kalman, R. Stolz, C. Velasquez, F. Lopez, V. Di Chiara, W. Afanassieff, V. Kosma, A. Piazzolla, A. Villoldo (Studio „Fanfara”),
  • Piękno i łzy (2012), Jacek Ścibor – śpiew, Jolanta Münch – fortepian. Program: piosenki żydowskie (Ch. Alberstein, S. Secunda, A. Aston. H. Rubin, A. Olshanetzky, H. Yablokoff, N. Sternheim, L. Kozłowski) (Egeria 2012).

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj