Otwórz menu główne

Josep Borrell

hiszpański polityk

Josep Borrell Fontelles (ur. 24 kwietnia 1947 w La Pobla de Segur) – hiszpański polityk, ekonomista i inżynier, działacz Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSOE), przewodniczący Parlamentu Europejskiego w latach 2004–2007, poseł do Kongresu Deputowanych, minister robót publicznych i transportu (1991–1993), minister robót publicznych, transportu i środowiska (1993–1996), minister spraw zagranicznych, europejskich i kooperacji (2018–2019), wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej oraz wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa (od 2019).

Josep Borrell
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1947
La Pobla de Segur
Wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
Okres od 1 grudnia 2019
Przynależność polityczna PES
Poprzednik Federica Mogherini
Przewodniczący Parlamentu Europejskiego
Okres od 20 lipca 2004
do 15 stycznia 2007
Przynależność polityczna Partia Europejskich Socjalistów
Poprzednik Pat Cox
Następca Hans-Gert Pöttering
Odznaczenia
Wielki Order Królowej Jeleny (Chorwacja)

ŻyciorysEdytuj

Z wykształcenia inżynier aeronautyki, ukończył w 1969 studia na Universidad Politécnica de Madrid. W 1975 uzyskał doktorat z nauk ekonomicznych na stołecznym Uniwersytecie Complutense. Odbywał studia podyplomowe w zakresie matematyki stosowanej (na Uniwersytecie Stanforda w Kalifornii) i gospodarowania energią (w paryskim Institut Français du Pétrole).

W latach 1969–1982 pracował jako wykładowca akademicki, był m.in. dziekanem wydziału ekonomicznego Uniwersytetu Complutense w Madrycie. W 1987 wszedł w skład władz centralnych Partii Socjalistów Katalonii, a w 1992 do ścisłego kierownictwa PSOE. Był radnym Madrytu i posłem do regionalnego parlamentu (od 1979 do 1982). W latach 1986–2004 zasiadał w Kongresie Deputowanych[1]. W rządach Felipe Gonzáleza był sekretarzem stanu w resorcie finansów (1984–1991), następnie ministrem robót publicznych i transportu (1991–1993) oraz ministrem robót publicznych, transportu i środowiska (1993–1996). Wchodził później w skład Konwentu Europejskiego.

W wyborach w 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Przystąpił do Grupy Socjalistycznej, od lipca 2004 do stycznia 2007 był przewodniczącym Europarlamentu, w którym zasiadał do 2009. W styczniu 2010 został prezydentem European University Institute we Florencji[2].

W czerwcu 2018 powrócił do administracji rządowej, obejmując stanowisko ministra spraw zagranicznych, europejskich i kooperacji w nowo utworzonym rządzie Pedra Sáncheza[3]. W 2019 był liderem listy wyborczej PSOE do Europarlamentu, zrezygnował jednak z objęcia uzyskanego mandatu[4].

Z hiszpańskiego gabinetu odszedł w związku z objęciem (od 1 grudnia 2019) funkcji wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej kierowanej przez Ursulę von der Leyen (odpowiedzialnego za silniejszą pozycję Europy na świecie) oraz stanowiska wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa[5].

Życie prywatneEdytuj

Od 1998 partner życiowy Cristiny Narbony[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Borrell Fontelles, Josep (hiszp.). congreso.es. [dostęp 2018-06-07].
  2. Josep Borrell, nuevo presidente del Instituto Universitario Europeo (hiszp.). elpais.com, 14 stycznia 2010. [dostęp 2018-06-07].
  3. El presidente del Gobierno asiste a la promesa de los miembros del Ejecutivo ante el Rey (hiszp.). lamoncloa.gob.es, 7 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-07].
  4. Mateusz Kucharczyk: Hiszpański minister spraw zagranicznych rezygnuje z mandatu europosła. euractiv.pl, 26 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-27].
  5. Kandydaci na komisarzy. ec.europa.eu. [dostęp 2019-11-27].
  6. Cristina Narbona (hiszp.). elmundo.es, kwiecień 2004. [dostęp 2018-06-07].

BibliografiaEdytuj