Otwórz menu główne

Junus al-Ajnawi

marokański tenisista

Junus al-Ajnawi, Younes El Aynaoui (arab.: يونس العيناوي, Yūnus al-ʿAynāwī; ur. 12 września 1971 w Rabacie) – marokański tenisista, olimpijczyk, reprezentant w Pucharze Davisa.

Junus al-Ajnawi
Ilustracja
Junus al-Ajnawi
Państwo  Maroko
Data i miejsce urodzenia 12 września 1971
Rabat
Wzrost 193 cm
Masa ciała 86 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1990
Zakończenie kariery 2010
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 14 (11 marca 2003)
Australian Open QF (2000, 2003)
Roland Garros 4R (1995, 2000)
Wimbledon 3R (2000, 2001, 2003)
US Open QF (2002, 2003)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 85 (14 lipca 2003)
Australian Open 2R (2003)
Roland Garros 3R (2003)
Wimbledon 2R (2003)
US Open 1R (2003, 2005)
ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Maroko
Igrzyska śródziemnomorskie
złoto Langwedocja-Roussillon 1993 gra pojedyncza
brąz Ateny 1991 gra podwójna
brąz Langwedocja-Roussillon 1993 gra podwójna

Kariera tenisowaEdytuj

Jako osiemnastolatek pojechał do Bradenton na Florydzie, a w latach 1990–1992 szkolił się tam w akademii Nick Bollettieri Tennis Academy prowadzonej przez Nicka Bollettieriego.

W 1990 roku Marokańczyk rozpoczął karierę zawodową, którą z przerwami kontynuował do 2010 roku. W grze pojedynczej wygrał pięć turniejów kategorii ATP World Tour i jedenaście razy był uczestnikiem finałów. Startując w turniejach wielkoszlemowych najdalej dochodził do ćwierćfinałów, w 2000 i 2003 roku podczas Australian Open i w 2002 i 2003 roku na US Open. W rankingu singlowym najwyżej był na 14. miejscu 11 marca 2003 roku.

Reprezentując Maroko w Pucharze Davisa al-Ajnawi zagrał łącznie w trzydziestu siedmiu pojedynkach singlowych, z których w dwudziestu sześciu wygrał, a w deblu na dziesięć rozegranych meczów w dwóch triumfował.

Marokańczyk dwukrotnie wystąpił na igrzyskach olimpijskich. W 1992 roku zagrał w Barcelonie i w 2004 roku w Atenach. W Barcelonie dotarł do 2 rundy rywalizacji singlowej, natomiast w stolicy Grecji odpadł w 1 rundzie.

W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 14. miejscu (11 marca 2003), a w klasyfikacji gry podwójnej na 85. pozycji (14 lipca 2003).

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Gra pojedyncza (5–11)Edytuj

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (0–1)
ATP International Series Gold (0–1)
ATP International Series (5–10)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (1–3)
Ceglana (4–7)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (0–1)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 21 marca 1993 Casablanca Ceglana   Guillermo Pérez Roldán 4:6, 3:6
Finalista 2. 7 stycznia 1996 Ad-Dauha Twarda   Petr Korda 6:7(5), 6:2, 6:7(5)
Finalista 3. 14 stycznia 1996 Dżakarta Twarda   Sjeng Schalken 3:6, 2:6
Finalista 4. 4 sierpnia 1996 Amsterdam Ceglana   Francisco Clavet 5:7, 1:6, 1:6
Finalista 5. 15 listopada 1998 Santiago Ceglana   Francisco Clavet 2:6, 4:6
Zwycięzca 1. 8 sierpnia 1999 Amsterdam Ceglana   Mariano Zabaleta 6:0, 6:3
Finalista 6. 12 marca 2000 Bogota Ceglana   Mariano Puerta 4:6, 6:7(5)
Finalista 7. 22 lipca 2001 Amsterdam Ceglana   Àlex Corretja 3:6, 7:5, 6:7(0), 6:3, 4:6
Zwycięzca 2. 16 września 2001 Bukareszt Ceglana   Albert Montañés 7:6(5), 7:6(2)
Finalista 8. 14 października 2001 Lyon Dywanowa (hala)   Ivan Ljubičić 3:6, 2:6
Zwycięzca 3. 6 stycznia 2002 Ad-Dauha Twarda   Félix Mantilla 4:6, 6:2, 6:2
Finalista 9. 3 marca 2002 Dubaj Twarda   Fabrice Santoro 4:6, 6:3, 3:6
Zwycięzca 4. 14 kwietnia 2002 Casablanca Ceglana   Guillermo Cañas 3:6, 6:3, 6:2
Zwycięzca 5. 5 maja 2002 Monachium Ceglana   Rainer Schüttler 6:4, 6:4
Finalista 10. 14 lipca 2003 Båstad Ceglana   Carlos Moyá 3:6, 6:2, 5:7
Finalista 11. 13 kwietnia 2003 Casablanca Ceglana   Julien Boutter 2:6, 6:2, 1:6

BibliografiaEdytuj