Otwórz menu główne

Guillermo Cañas

tenisista argentyński

Guillermo Ignacio Cañas (ur. 25 listopada 1977 w Buenos Aires) – argentyński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Pekinu (2008).

Guillermo Cañas
Ilustracja
Państwo  Argentyna
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1977
Buenos Aires
Wzrost 185 cm
Masa ciała 86 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1995
Zakończenie kariery 2010
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 7
Najwyżej w rankingu 8 (6 czerwca 2005)
Australian Open 4R (2004, 2005)
Roland Garros QF (2002, 2005, 2007)
Wimbledon 4R (2001)
US Open 3R (2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 47 (15 lipca 2002)
Australian Open 3R (2002)
Wimbledon 1R (2008)
US Open 2R (2008)

Kariera tenisowaEdytuj

Jako junior był w szerokiej czołówce światowej, osiągając w 1995 roku ćwierćfinał juniorskiego Wimbledonu oraz miejsce nr 18. w rankingu światowym juniorów. W tym samym roku rozpoczął karierę zawodową, a kontynuował ją do 2010 roku.

W 1999 roku dotarł po raz pierwszy do finału turnieju cyklu ATP World Tour w Orlando, gdzie uległ w decydującym meczu Magnusowi Normanowi. Odniósł również pierwszy triumf w zawodach tej rangi w konkurencji gry podwójnej w Bostonie, w parze z Martínem Garcíą.

W 2000 roku Cañas odniósł kontuzję nadgarstka, która wyłączyła go z gry na kilka miesięcy. Powrócił do rywalizacji w następnym sezonie i poprawił pozycję w rankingu z 227. miejsca na 15. dzięki czemu otrzymał nagrodę ATP Comeback Player of Year (najbardziej udany powrót roku). Wygrał w 2001 swój pierwszy turniej ATP World Tour, w Casablance, po zwycięskim finale z Tommym Robredo, a także był w finale w Stuttgarcie, ’s-Hertogenbosch i Wiedniu. W Stuttgarcie został mistrzem w grze podwójnej wspólnie z Rainerem Schüttlerem.

W 2002 roku Cañas awansował do finałów w Casablance i Stuttgarcie, a także wygrał turniej w Ćennaju i zawody z cyklu ATP Masters Series w Toronto. Pokonał w drodze po tytuł Rogera Federera, Jewgienija Kafielnikowa, Marata Safina, Tommy’ego Haasa i w finale Andy’ego Roddicka. Ponadto osiągnął po raz pierwszy ćwierćfinał w turnieju wielkoszlemowym, podczas Rolanda Garrosa eliminując m.in. Carlosa Moyę i Lleytona Hewitta, a poniósł porażkę z późniejszym zwycięzcą Albertem Costą.

Kolejna kontuzja przerwała karierę Cañasa w 2003 roku. Nie występował od marca do września i utracił miejsce w światowej czołówce. Ponownie udało mu się powrócić do tenisa w 2004 roku, w którym wygrał rywalizacje w Szanghaju, Stuttgarcie i Umagu. Argentyńczyk dotarł także do finału w Wiedniu.

W 2005 roku był po raz drugi w ćwierćfinale Rolanda Garrosa, przegrywając w pięciu setach z Mariano Puertą. Tego roku Cañas został zdyskwalifikowany na 2 lata za używanie środków dopingujących, co wykryło badanie przeprowadzone w lutym na turnieju w Acapulco. Obok kary zawieszenia tenisista został zobowiązany do zwrotu nagród finansowych, uzyskanych w kolejnych miesiącach w imprezach zawodowych.

Po powrocie z zawieszenia Argentyńczyk w 2007 roku triumfował w zmaganiach w Costa do Sauípe oraz był w finale w rozgrywkach ATP Masters Series w Miami, gdzie po drodze pokonał m.in. Rogera Federera, i w Barcelonie. Doszedł także do ćwierćfinału Rolanda Garrosa.

W latach 1998–2008 Cañas reprezentował Argentynę w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten czas łącznie 14 meczów, z których w 9 zwyciężył.

W 2008 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Z rywalizacji singlowej został wyeliminowany w 2 rundzie, natomiast z turnieju deblowego, w którym tworzył parę z Davidem Nalbandianem, odpadł w 1 rundzie.

W rankingu gry pojedynczej Cañas najwyżej był na 8. miejscu (6 czerwca 2005), a w klasyfikacji gry podwójnej na 47. pozycji (15 lipca 2002).

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra pojedyncza (7–9)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 26 kwietnia 1999 Orlando Ceglana   Magnus Norman 0:6, 3:6
Zwycięzca 1. 15 kwietnia 2001 Casablanca Ceglana   Tommy Robredo 7:5, 6:2
Finalista 2. 24 czerwca 2001 ’s-Hertogenbosch Trawiasta   Lleyton Hewitt 3:6, 4:6
Finalista 3. 22 lipca 2001 Stuttgart Ceglana   Gustavo Kuerten 3:6, 2:6, 4:6
Finalista 4. 14 października 2001 Wiedeń Twarda (hala)   Tommy Haas 2:6, 6:7(6), 4:6
Zwycięzca 2. 6 stycznia 2002 Ćennaj Twarda   Paradorn Srichaphan 6:4, 7:6(2)
Finalista 5. 14 kwietnia 2002 Casablanca Ceglana   Junus al-Ajnawi 6:3, 3:6, 2:6
Finalista 6. 21 lipca 2002 Stuttgart Ceglana   Michaił Jużny 3:6, 6:3, 6:3, 4:6, 4:6
Zwycięzca 3. 4 sierpnia 2002 Toronto Twarda   Andy Roddick 6:4, 7:5
Zwycięzca 4. 18 lipca 2004 Stuttgart Ceglana   Gastón Gaudio 5:7, 6:2, 6:0, 1:6, 6:3
Zwycięzca 5. 25 lipca 2004 Umag Ceglana   Filippo Volandri 7:5, 6:3
Zwycięzca 6. 3 października 2004 Szanghaj Twarda   Lars Burgsmüller 6:1, 6:0
Finalista 7. 17 października 2004 Wiedeń Twarda (hala)   Feliciano López 4:6, 6:1, 5:7, 6:3, 5:7
Zwycięzca 7. 18 lutego 2007 Costa do Sauípe Ceglana   Juan Carlos Ferrero 7:6(4), 6:2
Finalista 8. 1 kwietnia 2007 Miami Twarda   Novak Đoković 3:6, 2:6, 4:6
Finalista 9. 29 kwietnia 2007 Barcelona Ceglana   Rafael Nadal 3:6, 4:6

Gra podwójna (2–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 29 sierpnia 1999 Boston Twarda   Martín García   Marius Barnard
  T.J. Middleton
5:7, 7:6(2), 6:3
Zwycięzca 2. 22 lipca 2001 Stuttgart Ceglana   Rainer Schüttler   Michael Hill
  Jeff Tarango
4:6, 7:6(1), 6:4

BibliografiaEdytuj