Otwórz menu główne

Jurij Anatolijowycz Bojko, ukr. Юрій Анатолійович Бойко (ur. 9 października 1958 w Gorłówce w obwodzie donieckim) – ukraiński polityk i inżynier, minister, deputowany, kandydat na urząd prezydenta.

Jurij Bojko
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 października 1958
Gorłówka
Minister ds. paliw i energetyki Ukrainy
Okres od 11 marca 2010
do 24 grudnia 2012
Przynależność polityczna Partia Regionów
Poprzednik Jurij Prodan
Następca Eduard Stawicki

ŻyciorysEdytuj

Z wykształcenia chemik, absolwent moskiewskiego instytutu chemiczno-technologicznego. Pracował w branży chemicznej na kierowniczych stanowiskach. W 2001 uzyskał dyplom inżyniera-ekonomisty. Pracował w przemyśle naftowym, od 2002 do 2005 był dyrektorem kompanii Naftohaz Ukrainy. W 2003 został zastępcą ministra paliw i energetyki, którą to funkcję pełnił do 16 stycznia 2005. W 2004 otrzymał tytuł "Bohatera Ukrainy" za zasługi w rozwoju kompleksu paliwowo-energetycznego.

W 2005 założył Republikańską Partię Ukrainy, która nie odegrała istotnej roli na scenie politycznej. 4 sierpnia 2006 objął stanowisko ministra energetyki w rządzie Wiktora Janukowicza. W 2007 wstąpił do Partii Regionów i w tym samym roku z jej listy został deputowanym VI kadencji.

11 marca 2010 po raz kolejny wszedł w skład rządu jako minister ds. paliw i energetyki w gabinecie Mykoły Azarowa. 24 grudnia 2012 w drugim rządzie tegoż premiera został wicepremierem.

W 2014 kandydował w wyborach prezydenckich, otrzymując w nich około 0,2% głosów[1]. W tym samym roku był jednym z organizatorów Bloku Opozycyjnego, uzyskując z jego listy mandat posła VIII kadencji. W 2016 został współprzewodniczącym tego ugrupowania[2], jednak w 2018 wykluczono go z partyjnej frakcji[3]. W 2019 ponownie ubiegał się o urząd prezydenta, otrzymując w pierwszej turze głosowania poparcie na poziomie 11,7%[4].

W tym samym roku stanął na czele listy wyborczej prorosyjskiej formacji Opozycyjna Platforma – Za Życie, z jej ramienia ponownie w 2019 został wybrany do parlamentu[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Serwis CVK – Wybory 2014 (ukr.). [dostęp 2018-07-08].
  2. Сопредседатели политической партии ОППОЗИЦИОННЫЙ БЛОК (ukr.). opposition.org.ua. [dostęp 2018-07-08].
  3. Boiko, Loovochkin excluded from Opposition Bloc faction for betraying voters' interests – Vilkul (ang.). interfax.com.ua, 20 listopada 2018. [dostęp 2019-03-08].
  4. Serwis CVK – Wybory 2019 (ukr.). [dostęp 2019-04-02].
  5. Serwis CVK – Wybory 2019 (ukr.). [dostęp 2019-07-24].

BibliografiaEdytuj