Otwórz menu główne

Kanalia – polski dramat psychologiczny o rewolucjonistach 1905 roku (historia oparta na autentycznych wydarzeniach). Fabularny debiut reżyserski Tomasza Wiszniewskiego.

Kanalia
Gatunek sensacyjny, psychologiczny
Rok produkcji 1990
Data premiery 15 marca 1992
Kraj produkcji  Polska
Język polski, rosyjski, niemiecki
Czas trwania 76 min
Reżyseria Tomasz Wiszniewski
Scenariusz Tomasz Wiszniewski
Główne role Adam Ferency
Piotr Siwkiewicz
Bogusław Linda
Joanna Trzepiecińska
Muzyka Michał Lorenc
Marcin Pospieszalski
Zdjęcia Tomasz Wert
Scenografia Wojciech Jaworski
Kostiumy Violetta Jeżewska
Montaż Zbigniew Niciński
Produkcja Telewizja Polska
Studio Filmowe Zodiak
Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna w Łodzi
Nagrody
Nagroda za główną rolę męską na FPFF w Gdyni w 1991

TreśćEdytuj

Wert, młody dowódca „piątki” – bojowej grupy PPS, po stłumieniu rewolucji 1905 roku potajemnie przedostaje się do Niemiec. Rosyjski śledczy – Jegor Potapowicz Jegorow, przypłaca wymknięcie się Werta trwałym kalectwem i degradacją do mało znaczącej funkcji prystawa. Pragnie się zrehabilitować, a równocześnie tęskni do spotkania z osobistym wrogiem, do którego nabrał szczególnego stosunku uczuciowego. Kiedy odkrywa miejsce pobytu Werta, po 3 latach zwabia go do Łodzi. Wbrew swym przełożonym, wcale nie chce go zlikwidować, tylko schwytać, a przez to upokorzyć i złamać. Ponownie więc rozpoczyna wymyślną grę psychologiczną z „kanalią” – swym ulubionym wrogiem. Osobiście głęboko przeżywa ostateczną rozgrywkę i cieszy się, gdy bojowcowi udaje się umknąć z osaczenia.

ObsadaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj