Otwórz menu główne

Katedra św. Eulalii w Barcelonie

Ten artykuł dotyczy kościoła katedralnego. Zobacz też: Katedra w Barcelonie - powieść Ildefonsa Falconesa.

Katedra Świętej Eulalii (Catedral de la Santa Creu i Santa Eulàlia) w Barcelonie (Katalonia, Hiszpania) jeden z cenniejszych przykładów architektury gotyckiej w Hiszpanii. Wzniesiona w kilku etapach w XIII - XV w. na miejscu starszej świątyni wybudowanej przez Rzymian. W XIX w. otrzymała monumentalną neogotycką fasadę zachodnią stanowiącą wschodnią pierzeję placu katedralnego. Siedziba archidiecezji barcelońskiej.

Katedra Krzyża Świętego
i św. Eulalii w Barcelonie

Catedral de la Santa Creu i Santa Eulàlia
archikatedra
Ilustracja
Fasada zachodnia
Państwo  Hiszpania
Wspólnota autonomiczna  Katalonia
Miejscowość Barcelona
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja barcelońska
Wezwanie Krzyża Świętego i św. Eulalii
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. Eulalii
Położenie na mapie Barcelony
Mapa lokalizacyjna Barcelony
Katedra Krzyża Świętego i św. Eulalii w Barcelonie
Katedra Krzyża Świętego
i św. Eulalii w Barcelonie
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Katedra Krzyża Świętego i św. Eulalii w Barcelonie
Katedra Krzyża Świętego
i św. Eulalii w Barcelonie
Położenie na mapie Katalonii
Mapa lokalizacyjna Katalonii
Katedra Krzyża Świętego i św. Eulalii w Barcelonie
Katedra Krzyża Świętego
i św. Eulalii w Barcelonie
Ziemia41°23′02″N 2°10′35″E/41,383889 2,176389
Strona internetowa

PatrociniumEdytuj

Świątynia poświęcona jest świętej Eulalii (zm. 304) - dziewicy, męczennicy, która według tradycji zginęła w Barcelonie w czasie ostatnich prześladowań chrześcijan za czasów panowania Dioklecjana[1] i Maksymiana. Eulalia, zanim zginęła była torturowana i znieważana. Tradycja mówi, iż została publiczne obnażona, lecz nagle spadł śnieg, który oszczędził jej skromność. Pochowana jest w katedrze w bardzo bogato zdobionym nagrobku wykonanym z alabastru w stylu gotyckim. Dzieło wykonał uczeń Giovanniego Pisano.

DziejeEdytuj

Geneza katedry barcelońskiej sięga czasów rzymskich, kiedy na tym terenie została wzniesiona świątynia. Znana już od 343 świątynia po upadku cesarstwa została przejęta przez Wizygotów. Nowy kościół powstał w VI wieku, istniał do 985, kiedy to został zniszczony z rąk Maurów. W 1058 wzniesiono na tym miejscu nowy romański kościół, zaś w 5 maja 1298 położono kamień węgielny pod nowy, większy kościół zachowując fragmenty starszej świątyni. Budowa trwała długo, aż do 1448. Wówczas powstało obecne gotyckie prezbiterium, transept, trójnawowy korpus oraz zabudowania wraz z krużgankiem. W 1500 do kamiennej świątyni dobudowano dzwonnicę. Skromna elewacja zachodnia z późnoromańskim portalem otrzymała w latach 1887-1898 reprezentacyjną fasadę w stylu neogotyckim z ośmioboczną wieżą i wielkim reprezentacyjnym wejściem na osi. Pracami kierowali architekci August Font i Josep Oriol Mestres.

Wystrój wnętrzaEdytuj

Oprócz nagrobka św. Eulalii katedra kryje inne dzieła rzeźby gotyckiej, takie jak stalle, czy też portal Św. Iwona. W jednej z kaplic znajduje się krzyż pochodzący ze statku, który brał udział w bitwie pod Lepanto Bitwa ta pomiędzy Turcją a Ligą Świętą, zakończona zwycięstwem chrześcijan miała miejsce w 1571. Od strony południowej do katedry przylegają zabudowania dawnej siedziby arcybiskupa, skupione wokół czworobocznego krużganka. W wirydarzu znajduje się mały staw z fontanną, w którym pływa trzynaście gęsi, co ma symbolizować wiek patronki.

CiekawostkiEdytuj

Katedra Świętej Eulalii znajduje się na terenie Dzielnicy Gotyckiej (Barri Gòtic) w Barcelonie. Świątynia ta nie jest miejscem fabuły powieści Ildefonsa Falconesa zatytułowanej Katedra w Barcelonie. Autor wspomina o budowie innej ważnej świątyni miasta – Santa María del Mar. Pojęcie katedra w Barcelonie jest także często mylnie kojarzone z Sagrada Família, dziełem katalońskiego architekta - Antoniego Gaudíego

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj