Kim Rossi Stuart

aktor włoski

Kim Rossi Stuart (ur. 31 października 1969 w Rzymie) – włoski aktor telewizyjny, filmowy i teatralny, reżyser, scenarzysta i producent filmowy.

Kim Rossi Stuart
Ilustracja
Kim Rossi Stuart na FCI Tokyo
Imię i nazwisko Kim Rossi Stuart
Data i miejsce urodzenia 31 października 1969
Rzym
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy
Współmałżonek Ilaria Spada
(od 2019)
Lata aktywności od 1986
Kim Rossi Stuart (po prawej) z rąk prezydenta Republiki Włoskiej Giorgio Napolitano przyjmuje nagrodę podczas Premio Vittorio De Sica (2006)

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Urodził się w Rzymie jako jedno z czworga dzieci i jedyny syn Klary Müller[1], byłej modelki holenderskiego pochodzenia[2] i znanego z włoskich westernów aktora Giacomo Rossi Stuarta (1931-1994)[3]. Jego imię zaczerpnięto z powieści Rudyarda Kiplinga Kim[4][5]. Ma trzy siostry: Ombrettę, Valentinę i Lorettę. Uczył się aktorstwa w Actors Studio w Nowym Jorku[6][7].

KarieraEdytuj

Debiutował na dużym ekranie w wieku pięciu lat w historycznym dramacie kryminalnym Czyny szlachetnego rodu (Fatti di gente per bene, 1974)[8] z Catherine Deneuve, Giancarlo Gianninim i Fernando Reyem. Mając 14 lat opuścił szkołę i rodzinny dom, aby rozpocząć karierę aktorską. Po niewielkiej roli wieśniaka w dramacie kryminalnym Imię róży (Der Name der Rose, 1986) obok Seana Connery i Christiana Slatera, został dostrzeżony jako Anthony Scott w dwuczęściowym filmie sensacyjnym Chłopiec ze złotym kimono (Il ragazzo dal kimono d'oro, 1987 i 1988) z Kenem Watanabe, Tedem Priorem i Janet Ågren oraz sequelu wideo z 1992.

W 1987 zagrał w sztuce André Gide’a Filottete na scenie Piccolo Teatro w Mediolanie. Międzynarodowym sukcesem była natomiast rola księcia Romualda we włoskim cyklu filmów fantastycznych Fantaghiro (Fantaghirò, 1991-94).

W 1994 występował na scenie jako Edmund w tragedii Williama Shakespeare’a Król Lear. W 1996 zagrał w komedii Érica-Emmanuela Schmitta Gość (Il visitatore, w reż. Antonio Calendy)[9]. W latach 1998-1999 grał tytułowego Hamleta (w reż. Antonio Calendy)[10], a w 2000 - Makbeta (w reż. Giancarlo Cobelli'ego)[11].

Po występie jako Angelo w komediodramacie Sercowa sprawa (Questione di cuore, 2009)[12] był nominowany do David di Donatello i Nastro d’argento. Zagrał antagonistę w dwóch filmach Michele Placido: Opowieść kryminalna (Romanzo criminale, 2005) i Vallanzasca - Aniołowie zła (Vallanzasca - Gli angeli del male, 2010).

Za debiut reżyserski dramatu Długi brzeg (Anche libero va bene, 2006) prezentowany był na 59. Festiwalu Filmowym w Cannes[13] i otrzymał wiele nagród, w tym David di Donatello, Nastro d’argento, Globo d'oro i Ciak d'oro.

Życie prywatneEdytuj

Był związany z aktorką Veronicą Logan. W 2010 związał się z Ilarią Spadą[14][15], z którą ma syna Ettore (ur. 26 listopada 2011)[16][17][18]. Pobrali się 2 marca 2019[19][20].

FilmografiaEdytuj

Filmy fabularneEdytuj

  • 1974: Czyny szlachetnego rodu (Fatti di gente per bene)
  • 1986: Imię róży (Der Name der Rose) jako wieśniak
  • 1987: Chłopiec ze złotym kimono/Wojownik karate (Il Ragazzo dal kimono d'oro) jako Anthony Scott
  • 1988: Chłopiec ze złotym kimono 2/Wojownik karate 2 (Il Ragazzo dal kimono d'oro 2) jako Anthony Scott
  • 1988: Domino jako Eugene
  • 1989: Ekscentryczny wujek (Lo Zio indegno) jako Andrea
  • 1992: Chłopiec ze złotym kimono 5/Wojownik karate 5 (Il Ragazzo dal kimono d'oro 5)
  • 1994: Bez skóry (Senza pelle) jako Paola Tiziana
  • 1994: Policjanci (Poliziotti) jako Andrea
  • 1995: Po tamtej stronie chmur (Al di là delle nuvole) jako Silvano
  • 1995: Złe serce (Cuore cattivo) jako Claudio
  • 1998: Ogród Eden (I Giardini dell'Eden) jako Jezus Chrystus
  • 1998: Ballada o czyścicielach szyb (La Ballata dei lavavetri) jako Rafał
  • 2002: Pinokio (Pinocchio) jako Lucignolo
  • 2004: Klucze do domu (Le Chiavi di casa) jako Gianni
  • 2005: Opowieść kryminalna (Romanzo criminale) jako Il Freddo
  • 2006: Długi brzeg (Anche libero va bene) jako Renato Benetti
  • 2007: Il Disco del mondo: Piano, solo jako Luca Flores
  • 2009: Sercowa sprawa (Questione di cuore) jako Angelo
  • 2010: Vallanzasca - Gli angeli del male jako Renato Vallanzasca
  • 2010: L'Ange du mal
  • 2013: Ton absence jako Guido
  • 2014: L'ex de ma vie jako Nino
  • 2015: Maraviglioso Boccaccio jako Calandrino

Filmy TVEdytuj

  • 1984: I Ragazzi della valle misteriosa jako Pietro
  • 1991: Jaskinia złotej róży (Fantaghiro) jako Romualdo
  • 1991: W głębi serca (Un Posto freddo in fondo al cuore) jako Luca Savio
  • 1992: W głębi serca (Posto Freddo in Fondo al Cuore)
  • 1992: Fantaghiro 2 jako Romualdo
  • 1993: Klątwa czarnoksiężnika (Fantaghiro 3) jako Romualdo
  • 1994: Fantaghiro 4 (TV) jako Romualdo
  • 1996: Robienie filmów to dla mnie życie (Fare un film per me è vivere)
  • 1997: Czerwone i czarne (Le Rouge et le noir) jako Julien Sorel
  • 2001: Uno bianca jako detektyw Valerio Maldesi
  • 2004: Il Tunnel della libertà jako Mimmo

Seriale TVEdytuj

  • 1987: Garibaldi il generale
  • 1988: Szantaż (Il Ricatto) jako Luca
  • 1992: Il Cielo non cade mai jako Nicola Brentano
  • 1993: La Famiglia Ricordi jako Vincenzo Bellini

PrzypisyEdytuj

  1. Kim Rossi Stuart (fr.). Vodkaster. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  2. Kim Rossi Stuart (fr.). Val de Marne. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  3. Kim Rossi Stuart (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2019-07-04].
  4. Kim Rossi Stuart (actor italiano) (hiszp.). Vgue. [dostęp 2015-07-20].
  5. Kim Rossi Stuart: Biographie et filmographie (fr.). Notre cinéma. [dostęp 2015-07-20].
  6. Kim Rossi Stuart (fr.). AlloCiné. [dostęp 2015-07-20].
  7. Mirella Serri (2019-03-09): Kim Rossi Stuart: “Sono un ribelle diligente I film hanno il potere di guarirmi dalle nevrosi” (hiszp.). [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  8. Kim Rossi Stuart (wł.). MYmovies. [dostęp 2019-07-04].
  9. Speroni Matteo (1997-02-04): "Il visitatore", Ferro e Rossi Stuart insieme per Freud (wł.). Archivio - Storico Corriere della Sera. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-04)].
  10. New Mounting of Hamlet, Starring Kim Rossi Stuart (ang.). Playbill. [dostęp 2015-07-20].
  11. Joan Dupont (2006-05-23): The Cannes Festival: Kim Rossi Stuart's family in flux (ang.). „The New York Times”. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-04)].
  12. Paolo Mereghetti (2009-03-17): Questione di cuore (wł.). Cinema e TV-Corriere della Sera. [dostęp 2019-07-04].
  13. Kim Rossi Stuart (31 de Outubro de 1969) (port.). Filmow. [dostęp 2019-07-04].
  14. Kim Rossi Stuart Dating (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  15. Ilaria Spada e Kim Rossi Stuart, matrimonio in estate supergossip (wł.). Oggi. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  16. Nato il figlio di Kim Rossi Stuart e Ilaria Spada (wł.). „Vanity Fair”. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  17. Rossi Stuart: "Si chiama Ettore" (wł.). La Stampa. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  18. Kim Rossi Stuart e Ilaria Spada, crisi ko: passeggiata (wł.). Leggo. [dostęp 2015-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  19. Riccardo Palleschi (2019-06-06): Kim Rossi Stuart litiga al parco con Ilaria Spada (wł.). il Giornale‎. [dostęp 2019-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].
  20. Kim Rossi Stuart e Ilaria Spada incinta col pancione, lite al parco con lieto fine (wł.). Leggo. [dostęp 2015-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-12)].

BibliografiaEdytuj