Otwórz menu główne

Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie

Kościół św. Michała Archaniołamodernistyczny kościół katolicki zlokalizowany we wsi Samarzewo, w gminie Lądek (powiat słupecki). Funkcjonuje przy nim parafia św. Michała Archanioła[1].

Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Samarzewo
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Położenie na mapie gminy Lądek
Mapa lokalizacyjna gminy Lądek
Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
Położenie na mapie powiatu słupeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słupeckiego
Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
Kościół św. Michała Archanioła w Samarzewie
Ziemia52°13′25,5432″N 17°44′48,2280″E/52,223762 17,746730

HistoriaEdytuj

Parafia, jak i kościół istniały we wsi już w XIII wieku (1269). Kilka drewnianych świątyń istniejących wcześniej strawiły kolejne pożary. Granica zaborów podzieliła wieś na dwie części: Szamarzewo w zaborze pruskim i Samarzewo w zaborze rosyjskim. Świątynia pozostała po stronie rosyjskiej. Wierni z Szamarzewa zaczęli wówczas uczęszczać do odleglejszego kościoła św. Jakuba Większego w Sokolnikach. W 1815 założono tutaj ponownie parafię (wcześniej przez pewien czas parafia znajdowała się w Sokolnikach, które znalazły się po stronie pruskiej). Ostatnia drewniana świątynia spłonęła w 1966. Obecny kościół zbudowano w latach 1969-1974, według projektu Aleksandra Holasa[2][1].

Przy kościele stoi pomnik (stela) ks. Czesława Domachowskiego, który był miejscowym proboszczem w latach 1933-1942 i został zamordowany przez niemieckich nazistów w obozie koncentracyjnym w Dachau. Świątyni towarzyszą też dwie kapliczki słupowe (Najświętszego Serca Jezusa i maryjna), mała kapliczka maryjna (skrzyniowa) oraz krzyż drewniany ustawiony przez Jana Kołodziejskiego ze Słupcy w 1969, w 23-lecie uzdrowienia ręki w 1946[3].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj