Królestwo Slawonii

Królestwo Slawonii (chorw. Kraljevina Slavonija) – prowincja Monarchii habsburskiej w XVIII i XIX stuleciu, a od 1867 jako jeden z krajów koronnych św. Stefana. W skład prowincji wchodziły północne części regionów Slawonii (dzisiaj w Chorwacji) i Sremu (dziś w Chorwacji i Serbii). Południowa część tego regionu wchodziła w skład tzw. Pogranicza Wojskowego.

Kraljevina Slavonija
Królestwo Slawonii
1745–1868
Flaga Slawonii
Godło Slawonii
Flaga Slawonii Godło Slawonii
Państwo Flag of the Habsburg Monarchy.svg Cesarstwo Austriackie
Stolica Osijek
Zależne od Królestwa Węgier, Królestwa Chorwacji
Liczba ludności (1790)
 • całkowita 
 • narody i grupy etniczne

280 000
Serbowie. Chorwaci
waluta gulden (FI)
Data powstania 1745
Ugoda węgiersko-chorwacka 1868
Religia dominująca prawosławie, rzymski katolicyzm
Terytoria zależne Pogranicze Wojskowe
Mapa Slawonii

     Królestwo Slawonii w 1849

     Pogranicze Wojskowe

HistoriaEdytuj

Królestwo Slawonii zostało utworzone w 1745 i należało jednocześnie, zarówno do Królestwa Chorwacji, jak i Królestwa Węgier. Po roku 1849, Królestwo Slawonii i Królestwo Chorwacji zostały uznane jako oddzielne kraje koronne Cesarstwa Austriackiego. Zgodnie z węgiersko-chorwackim porozumieniem zawartym w 1868, Królestwo Slawonii wraz z Królestwem Chorwacji (początkowo także wraz z Królestwem Dalmacji, stąd pozostała nazwa) jako Trójjedyne Królestwo Chorwacji, Slawonii i Dalmacji stała się Krajem Korony św. Stefana (węgierskiej części dualistycznej monarchii Austro-Węgier), zachowując jednakże pewną dozę suwerenności np. posiadało pełną autonomię w sprawach administracji, sądownictwa, wyznania czy szkolnictwa.

DemografiaEdytuj

Według austriackiego spisu ludności z 1790 Królestwo Slawonii liczyło ok. 280 000 mieszkańców, z czego 131 000 (46,8%) Serbów, 128 000 (45,7%) Chorwatów, 19 000 (6,8%) Węgrów oraz 2000 (0,7%) Niemców. W tym czasie w skład Królestwa Slawonii wchodziła także wschodnia część Sremu, zamieszkana głównie przez Serbów.

BibliografiaEdytuj

  • Peter Rokai, Zoltan Đere, Tibor Pal, Aleksandar Kasaš, Istorija Mađara, Beograd, 2002.
  • Mladen Lorković, Narod i zemlja Hrvata, reprint, Split 2005.