Kurówka (dopływ Wisły)

Kurówkarzeka, prawobrzeżny dopływ Wisły[2] o długości 46,96 km[3] i powierzchni dorzecza 395,4 km².

Ten artykuł dotyczy dopływu Wisły. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Kurówka
Ilustracja
Kurówka w Chrząchowie
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja woj. lubelskie
Rzeka
Długość 46,96 km
Powierzchnia zlewni 395,4 km²
Źródło
Miejsce w Piotrowicach Wielkich
Współrzędne 51°20′30″N 22°24′45″E/51,341667 22,412500
Ujście
Recypient Wisła
Miejsce Puławy
Wysokość 115,7 m n.p.m.[1]
Współrzędne 51°26′27,0″N 21°56′44,6″E/51,440833 21,945722
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

PrzebiegEdytuj

Rzeka przepływa przez Garbów, Markuszów, Kurów, Końskowolę, Puławy, gdzie uchodzi do Wisły. Prawostronnymi dopływami Kurówki są: Bielkowa i Dopływ spod Dęby, a lewostronnymi: Struga Kurowska, Strumień Olszowiecki oraz ciek wodny bez nazwy.

PrzyrodaEdytuj

Rzeka została w XX wieku poddana licznym zabiegom melioracyjnym. Jej bieg, zwłaszcza górny, od źródeł w Piotrowicach Wielkich do mostu na drodze między Kurowem, a Wólką Nowodworską, uległ wyprostowaniu, co zaowocowało dewastacją koryta. Na silnie zmeliorowanym odcinku założono stawy rybne w Grabowie, Zagrodach, Markuszowie i Olesinie. W 1908 powstała cukrownia w Zagrodach, a w 1940 okupant niemiecki założył garbarnię w Kurowie, z których to zakładów spływały do zlewni uciążliwe ścieki, doprowadzając do całkowitego zaniku ryb w rzece. Po likwidacji cukrowni i uporządkowaniu pozostałej gospodarki ściekowej jakość wód poprawiła się znacząco. W rzece pojawiły się ponownie m.in. pstrągi potokowe[4].

Rzeka stanowi osobny obwód rybacki w Okręgu PZW w Lublinie[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj