Kutry patrolowe typu Island

amerykańskie kutry patrolowe zbudowane w latach 1986–1992

Kutry patrolowe typu Island – seria czterdziestu dziewięciu amerykańskich kutrów patrolowych zbudowanych w latach 1986–1992 na potrzeby Straży Przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych (US Coast Guard). Kilka jednostek po zakończeniu służby w US Coast Guard, zostało wyeksportowanych do kilku państw.

Kutry patrolowe typu Island
Ilustracja
USCGC „Adak” (WPB-1333)
Kraj budowy

 Stany Zjednoczone

Stocznia

Bollinger Shipyards

Wejście do służby

1986–1992

Zbudowane okręty

49

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

153–168 ton

Długość

34 m

Szerokość

6,4 m

Zanurzenie

2,2 m

Napęd

dwa silniki wysokoprężne Paxman Valenta 16RP lub Caterpillar 3516 DITA

Prędkość

29,5 węzła

Zasięg

3380 Mm przy 8 węzłach

Załoga

16

Uzbrojenie

armata automatyczna M242 Bushmaster kal. 25 mm, dwa karabiny maszynowe kal. 7,62 lub 12,7 mm

USCGC "Long Island" (WPB-1342) (2006 rok)
Ukraiński "Starobilsk" (P191) w 2020 roku

Historia edytuj

W 1984 roku Straż Przybrzeżna rozpoczęła program, który miał na celu wyłonić następcę starzejących się jednostek typu Cape oraz Point, które zaczęto wprowadzać do służby w latach sześćdziesiątych XX wieku. Pierwszy kontrakt na dostawę szesnastu kutrów przyznano spółce Marine Power and Equipment Company z Seattle w stanie Waszyngton, jednak został unieważniony przez sąd z powodu nieprawidłowości w zamówieniach. Rozpoczęto wówczas drugie postępowanie. Drugi kontrakt został przyznany w sierpniu 1984 roku stoczni Bollinger Shipyards z Lockport w stanie Luizjana. Aby przyspieszyć proces budowy jednostek, wybrano zmodyfikowaną wersję brytyjskich patrolowców zbudowanych przez Vosper Thornycroft, które eksploatowano w Wenezueli, Katarze, Singapurze oraz Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Dodatkowo wybór gotowego projektu podyktowany był faktem, że chciano zapewnić by US Coast Guard otrzymała kutry o sprawdzonej konstrukcji[1][2].

Pierwsza jednostka z serii – USCGC „Farallon” (WPB-1301) została oficjalnie wprowadzona do eksploatacji w lutym 1986 roku. Jednostkę przydzielono do zadań patrolowych w Miami w stanie Floryda. W 1986 roku zakupiono dodatkową partię szesnastu patrolowców Island dla Straży Przybrzeżnej, a pięć kolejnych zostało zakupionych jeszcze w tym samym roku z funduszu Anti-drug Abuse Act. Łącznie zamówiono czterdzieści dziewięć kutrów patrolowych typu Island. Osiem jednostek zostało w latach 2002–2006 poddana nieudanej modernizacji, w ramach to której zostały wydłużone o 4 metry, zyskały zmodyfikowaną nadbudówkę oraz przystosowano je do współpracy z szybkimi łodziami. Na zmodyfikowanych jednostkach ujawniono liczne nieusuwalne wady, które stwarzały poważne zagrożenie dla załóg. Wszystkie zmodyfikowane jednostki wycofano z eksploatacji w listopadzie 2006 roku[1][2]. Podstawowe kutry typu Island jednak nie były wolne od wad. Okazało się, że na jednostkach zaobserwowano pękanie kadłuba podczas rejsów przy wysokim stanie morza. Wzmocniono wówczas poszycie w okolicach dziobu w jednostkach o numerach od WPB-1317 do WPB-1349[2].

Jednostki tej klasy przeznaczone są głównie do zadań ochrony wód terytorialnych, zwalczania nielegalnej migracji, przemytu narkotyków, egzekwowania zasad rybołówstwa oraz misji poszukiwania i ratownictwa[3].

Konstrukcja edytuj

Kutry patrolowe typu Island to jednostki o klasycznym, jednokadłubowym układzie konstrukcyjnym. Wypierają one 168 ton, przy długości 34 m, szerokości 6,4 m i zanurzeniu 2,2 m. Załoga patrolowców liczy 16 osób – 2 oficerów i 14 marynarzy. Jednostki te mają autonomiczność wynoszącą 5 dni oraz dysponują ładownością 3 ton. Kadłub kutrów wykonany jest w całości ze stali, nadbudówka oraz pokład zaś z aluminium[2].

Wybudowane kutry powstały w trzech wersjach oznaczonych jako A (numery burtowe WPB-1301 – WPB-1316), B (nr. burt. WPB-1317 – WPB-1337) oraz C (nr. burt. WPB-1338 – WPB-1349). Warianty A i B napędzane są przez dwa silniki wysokoprężne Paxman Valenta 16RP oraz dysponują wypornością wynoszącą odpowiednio 165 i 155 ton. Wariant C napędzany jest przez dwa silniki Caterpillar 3516 DITA, które także są jednostkami Diesla. Wyporność wersji C wynosi 153 tony[4]. Każdy z silników przy pomocy pojedynczej linii wału napędza pięciopłatową śrubę okrętową. Tak skonfigurowana siłownia pozwala na osiągnięcie maksymalnej prędkości 29,5 węzła. Energia elektryczna jest dostarczana przez dwa generatory wysokoprężne Caterpillar 3304T o mocy 99 kW[2]. Zasięg jednostek to 3380 Mm przy prędkości 8 węzłów[3]. Kutry wyposażone są także w system stabilizacji przechyłów[2]. Jednostki te dysponują radarem AN/SPS-73(V)12T, służącym zarówno do nawigacji, jak i dozoru powierzchni morza oraz motorową łodzią inspekcyjną Cutter Boat Medium[5].

Uzbrojenie główne kutrów typu Island stanowi umiejscowiona na dziobie armata automatyczna M242 Bushmaster kalibru 25 mm. Uzupełniane jest ono przez dwa karabiny maszynowe M60 kalibru 7,62 mm w jednostkach wersji A i B, w wariancie C są to zaś dwa karabiny M2HB kalibru 12,7 mm[3][4].

Użytkownicy edytuj

Przypisy edytuj

  1. a b Island Class Patrol Boat [online], Military.com [dostęp 2022-05-15] (ang.).
  2. a b c d e f WPB 110' Island Class [online], www.globalsecurity.org [dostęp 2022-05-15].
  3. a b c 110-foot Island class [online], www.uscg.mil [dostęp 2022-05-15] (ang.).
  4. a b WPB 110' Island Class Specifications [online], www.globalsecurity.org [dostęp 2022-05-15].
  5. a b Kutry patrolowe Island dla Ukrainy [online], MILMAG, 3 kwietnia 2018 [dostęp 2022-05-15].
  6. US gifts two new patrol boats to Georgia’s Coast Guard [online], Agenda.ge [dostęp 2022-05-15].
  7. a b c Coast Guard Transfers Two Former Cutters To Costa Rica [online], www.dcms.uscg.mil [dostęp 2022-05-15].
  8. Coast Guard Transfers Two Former Cutters To Republic Of Georgia | Coast Guard News [online], coastguardnews.com [dostęp 2022-05-15].
  9. Ukraińska flota wzbogaciła się o dwa kutry patrolowe od USA [online], forsal.pl, 23 listopada 2021 [dostęp 2022-05-15].
  10. The Ukrainian Navy is to increase the number of its Island-class patrol boats to seven [online].
  11. На Одещині підбили і затопили патрульний катер «Слов’янськ» [online], web.archive.org, 7 marca 2022 [dostęp 2022-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-07].