Lech Pijanowski

polski reżyser, scenarzysta i krytyk filmowy

Lech Andrzej Pijanowski, ps. „Janusz Jaxa” (ur. 26 lipca 1928 w Warszawie, zm. 6 stycznia 1974 tamże) – polski krytyk filmowy i telewizyjny, reżyser, scenarzysta.

Lech Pijanowski
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1928
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 stycznia 1974
Warszawa
Zawód krytyk filmowy
reżyser
scenarzysta
Grób Lecha Pijanowskiego na cmentarzu Powązkowskim

ŻyciorysEdytuj

Popularyzator i pomysłodawca gier. Pomysłodawca scenariuszy do szeregu filmów fabularnych, filmów dokumentalnych, a także – szczególnie po 1963 – filmów animowanych (takich jak: Kartoteka, Bzz, Ja i on). Również reżyser filmów dokumentalnych (Gospodarze gminy Bełda, Proces).

W czwartkowym dodatku do Życia Warszawy pt. Życie i Nowoczesność prowadził stałą rubrykę Rozkosze łamania głowy, poświęconą zagadkom logicznym i łamigłówkom, oraz stały dział Gry logiczne w miesięczniku Problemy.

Zmarł w 1974, jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 330-VI-23)[1].

Życie prywatneEdytuj

Ojciec Wojciecha Pijanowskiego i mąż aktorki Mai Broniewskiej (przybranej córki poety Władysława Broniewskiego).

Wybrane tytuły publikacjiEdytuj

  • Małe abecadło filmowe, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1960
  • Telewizja na co dzień, Warszawa, Wydawnictwo Związkowe CRZZ, 1968
  • Przewodnik gier, Warszawa, Iskry, 1972
  • Rozkosze łamania głowy, Warszawa, Iskry, 1972
  • Dawne pasjanse polskie: księga pasjansów, Warszawa, „Prasa-Książka-Ruch”, 1974
  • Skarbnica gier, Warszawa, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1981
  • Kubo, wycieczka w krainę geometrii, czyli spotkanie z kilkoma milionami łamigłówek, Warszawa, Horyzonty, 1972.

Filmografia (film fabularny)Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cmentarz Stare Powązki: MARIA WIŚNIEWSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-01-31].

Linki zewnętrzneEdytuj