Legia Warszawa (żużel)

nieistniejący polski klub żużlowy z Warszawy

Legia Warszawa – nieistniejący polski klub żużlowy z Warszawy (w latach 1952–1954 klub występował we Wrocławiu).

Legia Warszawa
Przydomek

Wojskowi

Barwy

czerwono-biało-zielono-czarne

Data założenia

Lata 30.

Debiut w najwyższej lidze

20 maja 1951

Państwo

 Polska

Przed sezonem 1960 sekcja połączyła się z gdańskim LPŻ „Neptun” tworząc klub pod nazwą Legia Gdańsk, który przed sezonem 1962 został przejęty przez GKS „Wybrzeże”.

HistoriaEdytuj

Klub powstał w latach trzydziestych XX wieku jako sekcja Legii Warszawa. W barwach Legii przed II wojną światową startował jeszcze Józef Docha oraz Frankowski. Po wojnie głównym inicjatorem powstania ligi żużlowej był były zawodnik Legii Józef Docha. W 1948 roku przeprowadzono eliminacje po których żużlowcy Legii zostali zakwalifikowani do drugiej ligi, w której zajęli 5. miejsce. Słaby wynik spowodował, że drużyna nie wystartowała w 1949 w rozgrywkach ligowych, a zawodnicy zasilili inne stołeczne drużyny żużlowe. W 1950 decyzją władz państwowych powołano zrzeszenia sportowe i sekcja żużlowa CWKS Legia została przydzielona do drugiej ligi. Do drużyny sprowadzono z Leszna najlepszego polskiego żużlowca Alfreda Smoczyka, a z Gdyni mistrza Polski z 1947 Tadeusza Wikaryjczyka, mimo wzmocnień drużyna zajęła trzecie miejsce.

W sezonie 1951 już w pierwszej lidze żużlowcy CWKS-u (bo tak się nazywali) zajęli czwarte miejsce, a po zakończeniu sezonu podjęto decyzję o przeniesieniu sekcji do Wrocławia. Pierwszy sezon "wrocławski" był bardzo udany, a żużlowcy CWKS-u zdobyli srebrny medal. We Wrocławiu "wojskowi" żużlowcy spędzili jeszcze dwa sezony w 1953 zajęli 4. miejsce, a w 1954 zajęli 6. miejsce. W 1955 żużel ponownie wrócił do Warszawy jednak kompletnie zawiedli zajmując ostatnie szóste miejsce z zerowym dorobkiem punktowym.W następnym sezonie było już znacznie lepiej chociaż bez medalu ostatecznie zakończyli rozgrywki na czwartej pozycji. W sezonie 1957 sprowadzono do zespołu Pawła Waloszka i liczono po cichu na sukces, do medalu zabrakło zaledwie dwóch punktów, pozostał niedosyt i 5. miejsce w tabeli, zostało to zrekompensowane tytułem indywidualnego mistrza Polski wywalczonym przez Mariana Kaisera.

W 1958 Legia zajęła 6 pozycję. W owym sezonie, wobec braku własnego toru i zupełnego braku zainteresowania żużlem ze strony warszawskich kibiców, zespół wszystkie swoje mecze (tj. jako gospodarz) rozgrywał nie jak dotychczas na stadionie Skry, lecz w obcych miastach. Rok 1959 zapowiadał się bardzo obiecująco sprowadzono ponownie Pawła Waloszka i "wojskowi" zdobyli brązowy medal w DMP. Przed sezonem 1960 podjęto decyzję o połączeniu dwóch sekcji żużlowych: gdańskiego LPŻ Neptuna, który występował w III lidze, z Legią Warszawa. Nazwa klubu pozostała, ale żużlowcy startowali już w Gdańsku, gdzie żużel przyciągał tłumy, tym bardziej, że żużlowcy Legii Gdańsk zdobyli srebrny medal DMP. W następnym sezonie w Gdańsku nastąpił kryzys i zespół ledwo się utrzymał, pokonując w barażach Unię Tarnów. Sekcja została przejęta przez GKS Wybrzeże, w ten sposób ostatecznie zamknięto rozdział żużlowej sekcji Legii Warszawa.

Poszczególne sezonyEdytuj

Sezon Rozgrywki ligowe Uwagi
Liga Miejsce
1948 Eliminacje 12/16 Kwalifikacja do II ligi
II II liga 5/9
1950 II II liga 3/8   Powstanie ligi zrzeszeniowej – Warszawa została siedzibą sekcji m.in. ZS „CWKS”[a]
1951 I Liga CSŻ 4/10
1952 Liga CSŻ   2/10
1953 Liga CSŻ 4/10
1954 Liga CSŻ 6/10
1955 I liga 6/6
1956 I liga 4/8
1957 I liga 5/8
1958 I liga 6/8
1959 I liga   3/8
Poziom ligowy Liczba sezonów Sezony
I 9 1951–1959
II 2 1948, 1950

OsiągnięciaEdytuj

Drużynowe mistrzostwa Polski

  • 2. miejsce (1): 1952
  • 3. miejsce (1): 1959

Indywidualne mistrzostwa Polski

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Przed sezonem 1951 GKKF i Komisja Sportowa PZMot ustaliły, że powstanie liga złożona z 6 drużyn – przedstawicieli Zrzeszeń Sportowych Związków Zawodowych: Unia Leszno, Budowlani Warszawa, Ogniwo Bytom, Górnik Rybnik, Stal Ostrów Wielkopolski i Kolejarz Rawicz. Oprócz nich w lidze występować mieli jeszcze przedstawiciele wojska – CWKS Warszawa, i milicji – Gwardia Bydgoszcz, ponadto tuż przed rozpoczęciem rozgrywek do ligi dołączyły Włókniarz Częstochowa i Spójnia Wrocław.

BibliografiaEdytuj