Unia Tarnów (żużel)

Unia Tarnówpolski klub żużlowy z Tarnowa. 3-krotny drużynowy mistrz Polski.

Unia Tarnów ŻSSA
Pełna nazwa Unia Tarnów Żużlowa Sportowa Społka Akcyjna
Przydomek Jaskółki
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 1928 (klub)
1957 (sekcja)
Debiut w najwyższej lidze 10 kwietnia 1960
Liga I liga
Państwo  Polska
Siedziba Tarnów
Adres ul. Zbylitowska 3
Stadion Stadion Miejski w Tarnowie
Prezes Łukasz Sady[1]
Trener Paweł Baran[1]
Strona internetowa
Stadion podczas zawodów Unii Tarnów

Historia klubuEdytuj

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

W latach 1957-2001 żużlowcy startowali jako sekcja żużlowa ZKS Unia Tarnów. Największym sukcesem drużynowym są złote medale DMP z 2004, 2005 i 2012, a indywidualnym są tytuły IMP uzyskane: w 1967 przez Zygmunta Pytko na torze w Rybniku, w 2005 i 2013 przez Janusza Kołodzieja, w 2006 przez Tomasza Golloba na torze w Tarnowie oraz przez Runę Holtę w 2007 na torze we Wrocławiu. W drugiej połowie sezonu 2001 sekcja żużlowa połączyła się z TŻ Kraków i startowała pod nazwą TŻ Kraków-Unia Tarnów. Drużyna uzyskała awans do I ligi. Od następnego roku „Jaskółki” wystartowały pod szyldem TTŻ Unia Tarnów. W 2003 miejsce TTŻ-u w lidze zajęła ŻSSA, której udziałowcem jest m.in. TTŻ.

Unia Tarnów ŻSSA jest pierwszym klubem żużlowym-spółką w Polsce. W 2003 żużlowcy tego klubu uzyskali awans do najwyższej klasy rozgrywkowej, po 7 latach walki w niższych ligach. Zimą 2003-2004 do klubu przyszli bracia Tomasz i Jacek Gollobowie oraz Tony Rickardsson, co w połączeniu z utalentowaną młodzieżą (Janusz Kołodziej i Marcin Rempała) i drugą linią opartą na wychowankach pozwoliło zdobywać DMP w latach 2004-2005. W latach 2005-2007 zawodnicy Unii stawali na najwyższym stopniu podium IMP, kolejno: Janusz Kołodziej, Tomasz Gollob i Rune Holta. Od zdobycia drugiego tytułu DMP klub stopniowo spadał niżej w tabeli, aż w 2008 został zdegradowany do I ligi, jednak w 2009 roku klub awansował do Ekstraligi. Pierwszy sezon po powrocie do najwyższej klasy rozgrywkowej tarnowianie zakończyli na 5. miejscu. W sezonie 2010 klub zorganizował finał indywidualnych mistrzostw Europy, które zwyciężył Sebastian Ułamek. W roku 2012, pod szyldem Azoty Tauron Tarnów, zespół prowadzony przez trenera Marka Cieślaka sięgnął po trzeci tytuł DMP. O sile drużyny stanowili: Janusz Kołodziej, który powrócił do Tarnowa po dwóch latach startów w barwach Unii Leszno, Greg Hancock, Martin Vaculík, Leon Madsen i Maciej Janowski. W sezonie zasadniczym 2013 Unia Tarnów zajęła 4. miejsce, natomiast w rozgrywkach finałowych pokonała w dwumeczu Dospel Włókniarz Częstochowa (49:41, 42:48) i ostatecznie zajęła 3. miejsce.

Poszczególne sezonyEdytuj

Wyniki ze wszystkich sezonów Unii Tarnów
  • 1957: 3. miejsce w III lidze w grupie „południe”.
  • 1958: 1. miejsce w III lidze. Awans do II ligi.
  • 1959: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1960: 7. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1961: 2. miejsce w II lidze.
  • 1962: 4. miejsce w II lidze.
  • 1963: 1. miejsce w II lidze.
  • 1964: 4. miejsce w II lidze.
  • 1965: 2. miejsce w II lidze.
  • 1966: 4. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1967: 8. miejsce w I lidze.
  • 1968: 6. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1969: 3. miejsce w II lidze.
  • 1970: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1971: 8. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1972: 4. miejsce w II lidze.
  • 1973: 4. miejsce w II lidze.
  • 1974: 4. miejsce w II lidze.
  • 1975: 5. miejsce w II lidze.
  • 1976: 3. miejsce w II lidze.
  • 1977: 6. miejsce w II lidze.
  • 1978: 3. miejsce w II lidze.
  • 1979: 5. miejsce w II lidze.
  • 1980: 6. miejsce w II lidze.
  • 1981: 4. miejsce w II lidze.
  • 1982: 2. miejsce w II lidze.
  • 1983: 5. miejsce w II lidze.
  • 1984: 2. miejsce w II lidze.
  • 1985: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1986: 9. miejsce w I lidze.
  • 1987: 9. miejsce w I lidze.
  • 1988: 8. miejsce w I lidze.
  • 1989: 8. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1990: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 1991: 6. miejsce w I lidze.
  • 1992: 6. miejsce w I lidze.
  • 1993: 8. miejsce w I lidze.
  • 1994: 2. miejsce w I lidze.
  • 1995: 5. miejsce w I lidze.
  • 1996: 10. miejsce w I lidze. Spadek do II ligi.
  • 1997: 3. miejsce w II lidze.
  • 1998: 5. miejsce w II lidze.
  • 1999: 10. miejsce w II lidze. Spadek do nowej II ligi.
  • 2000: 2. miejsce w II lidze.
  • 2001: 1. miejsce w II lidze. Awans do I ligi.
  • 2002: 5. miejsce w I lidze.
  • 2003: 2. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2004: Mistrzostwo Polski.
  • 2005: Mistrzostwo Polski.
  • 2006: 4. miejsce w Ekstralidze.
  • 2007: 6. miejsce w Ekstralidze.
  • 2008: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2009: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2010: 5. miejsce w Ekstralidze.
  • 2011: 7. miejsce w Ekstralidze.
  • 2012: Mistrzostwo Polski.
  • 2013: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2014: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2015: 3. miejsce w Ekstralidze.
  • 2016: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2017: 1. miejsce w I lidze. Awans do Ekstraligi.
  • 2018: 8. miejsce w Ekstralidze. Spadek do I ligi.
  • 2019: 4. miejsce w I lidze.
  • 2020: 5. miejsce w I lidze.

OsiągnięciaEdytuj

KrajoweEdytuj

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników reprezentujących klub w rozgrywkach pod egidą PZM, GKSŻ oraz Ekstraligi.

Mistrzostwa PolskiEdytuj

Drużynowe mistrzostwa Polski

Drużynowe mistrzostwa Polski juniorów

Mistrzostwa Polski par klubowych

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych

Indywidualne mistrzostwa Polski

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski

PozostałeEdytuj

Drużynowy Puchar Polski

  • 2. miejsce (1): 1995
  • 3. miejsce (1): 1994

Złoty Kask

Srebrny Kask

  • 1. miejsce (2):
    • 1991 – Jacek Rempała
    • 2005 – Janusz Kołodziej
  • 2. miejsce (2):
    • 1993 – Mirosław Cierniak
    • 2003 – Janusz Kołodziej
  • 3. miejsce (2):

Brązowy Kask

Liga Juniorów

  • 3. miejsce (1): 2012

Indywidualne międzynarodowe mistrzostwa Ekstraligi

MiędzynarodoweEdytuj

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych na arenie międzynarodowej, a także w barwach reprezentacji Polski, w rozgrywkach pod egidą FIM oraz FIM Europe.

Mistrzostwa świataEdytuj

Drużynowe mistrzostwa świata

  • 1. miejsce (4):
    • 2005 – Tomasz Gollob
    • 2007 – Tomasz Gollob i Rune Holta
    • 2011 – Krzysztof Kasprzak
    • 2013 – Maciej Janowski
  • 2. miejsce (1):
    • 2014 – Janusz Kołodziej

Drużynowe mistrzostwa świata juniorów

  • 1. miejsce (4):
    • 2005 – Janusz Kołodziej i Marcin Rempała
    • 2006 – Paweł Hlib
    • 2012 – Maciej Janowski
    • 2014 – Kacper Gomólski

Indywidualne mistrzostwa świata juniorów

  • 2. miejsce (2):
    • 2012 – Maciej Janowski
    • 2014 – Kacper Gomólski
  • 3. miejsce (1):
    • 2013 – Kacper Gomólski

Mistrzostwa EuropyEdytuj

Drużynowe mistrzostwa Europy juniorów

  • 1. miejsce (3):
    • 2012 – Kacper Gomólski
    • 2019 – Mateusz Cierniak
    • 2020 – Mateusz Cierniak

Mistrzostwa Europy par

Indywidualne mistrzostwa Europy

Indywidualne mistrzostwa Europy juniorów

  • 2. miejsce (1):
    • 2003 – Janusz Kołodziej

PozostałeEdytuj

Klubowy Puchar Europy

  • 1. miejsce (1): 2006

Puchar Europy par U-19

  • 3. miejsce (1):
    • 2020 – Mateusz Cierniak

ZawodnicyEdytuj

Kadra drużynyEdytuj

Stan na 11 czerwca 2021

Stat. Żużlowiec Kat.
S   Niels Kristian Iversen
S   Ernest Koza
S   Dawid Lampart
S   Artur Mroczka
S   Kim Nilsson
S   Rohan Tungate
S   Oskar Bober U-24
S 1   Alexander Woentin U-21
J   Przemysław Konieczny U-21
J   Mateusz Gzyl U-19
J   Dawid Rempała U-19
J   Piotr Świercz U-19
J   Patryk Zieliński U-19

1 Zawodnicy zagraniczni nie mogą startować na pozycjach juniorskich w polskiej lidze.

Żużlowcy na wypożyczeniuEdytuj

Stat. Żużlowiec Kat.
S   Paweł Miesiąc (wyp. do GKM-u Grudziądz)

UwagiEdytuj

  1. Turniej o Złoty Kask 2009 rozegrano 30 kwietnia 2010 roku.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Pracownicy. unia.tarnow.pl. [dostęp 2016-12-12].

Linki zewnętrzneEdytuj