Lew Galler

Lew Michajłowicz Galler (ros. Лев Миха́йлович Га́ллер; ur. 29 listopada 1883 w Petersburgu, zm. 12 lipca 1950 w Kazaniu) – radziecki admirał.

Lew Galler
Лев Га́ллер
ilustracja
admirał admirał
Data i miejsce urodzenia 17?/ 29 listopada 1883
Petersburg
Data i miejsce śmierci 12 lipca 1950
Kazań
Przebieg służby
Lata służby 1905–1948
Siły zbrojne  Carska MW,
 Flota Czerwona,
 MW ZSRR
Jednostki Flota Bałtycka
Główne wojny i bitwy I wojna światowa;
Wojna domowa w Rosji
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Uszakowa I klasy (ZSRR) Order Uszakowa I klasy (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Obronę Moskwy” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal „Za zwycięstwo nad Japonią” Medal „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal „W upamiętnieniu 800-lecia Moskwy”
Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie)
Order Krzyża Grunwaldu I klasy

ŻyciorysEdytuj

Urodzony w luterańskiej rodzinie szlacheckiej. W 1902 ukończył gimnazjum w Tbilisi, 1905 Morski Korpus Kadetów, a 1912 oficerską klasę artyleryjską, służył na okrętach Floty Bałtyckiej. Brał udział w I wojnie światowej jako flagowy artylerzysta brygady okrętów liniowych, starszy oficer okrętu liniowego "Sława" w stopniu kapitana 2 rangi, podczas rewolucji październikowej przeszedł na stronę bolszewików. Uczestniczył w lodowym pochodzie Floty Bałtyckiej 1918, w czasie wojny domowej w Rosji dowodził krążownikiem i okrętem liniowym, dowódca - szef sztabu oddziału okrętów Floty Bałtyckiej i następnie dowódca dywizji, brał udział w operacjach przeciw wojskom Judenicza i angielskim interwentom i w stłumieniu buntów w kronsztadzkich fortach "Krasnaja Gorka" i "Sieraja Łoszadź". W lutym 1921 został szefem sztabu Floty Bałtyckiej, 1926 ukończył kursy akademickie przy Akademii Wojskowo-Morskiej, od 1927 dowodził brygadą okrętów liniowych Morza Bałtyckiego, a 1932 został dowódcą Floty Bałtyckiej i członkiem partii komunistycznej. Od 1937 był zastępcą dowódcy sił morskich Ludowego Komisariatu Obrony ZSRR, od 1938 szefem Głównego Sztabu Morskiego, a od 1940 zastępcą ludowego komisarza Floty Wojskowo-Morskiej ZSRR ds. budowy okrętów i uzbrojenia. W okresie II wojny światowej kierował opracowaniem nowych okrętów, 1947–1948 był naczelnikiem Wojskowo-Morskiej Akademii Budowy Okrętów i Uzbrojenia im. Kryłowa. W 1935 był członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) ZSRR 7 kadencji.

Na początku 1948 popadł w niełaskę, został aresztowany i pozbawiony stopnia i odznaczeń. Zmarł w 1950 odbywając karę 4 lat pozbawienia wolności.

OdznaczeniaEdytuj

Oraz medale ZSRR i Order Krzyża Grunwaldu I klasy.

BibliografiaEdytuj