Otwórz menu główne

Liga Obrony Suwerenności (LOS) – polska partia polityczna założona 3 maja 2002 w Gdańsku z inicjatywy Wojciecha Podjackiego, zarejestrowana 26 września 2002 przez Sąd Okręgowy w Warszawie.

Liga Obrony Suwerenności
Skrót LOS
Lider Wojciech Podjacki
Data założenia 3 maja 2002
Adres siedziby ul. Wita Stwosza 73 p. 1/2, 80-308 Gdańsk
Ideologia polityczna narodowy katolicyzm, narodowa demokracja, eurosceptycyzm, antyglobalizm
Poglądy gospodarcze solidaryzm
Liczba członków ok. 600 (2004)[1]
Barwy      biel
     czerwień
Obecni posłowie
0 / 460
Obecni senatorowie
0 / 100
Obecni eurodeputowani
0 / 51
Obecni radni wojewódzcy
0 / 552
Strona internetowa
Lider Ligi Obrony Suwerenności Wojciech Podjacki

LOS utworzyli działacze dotychczasowego Polskiego Frontu Narodowego (wcześniejszego m.in. Narodowego Frontu Polskiego i Związku Białego Orła) oraz innych środowisk o charakterze narodowym z Pomorza, Śląska i Mazowsza. Obecnie partia posiada struktury we wszystkich województwach. Najsilniejsze oddziały funkcjonują na Pomorzu, Śląsku, Mazowszu, Warmii i Mazurach, Podlasiu oraz w województwie kujawsko-pomorskim.

Siedziba władz organizacji mieści się w Gdańsku. Godłem partii jest Orzeł Biały w koronie na tle biało-czerwonych konturów Polski, trzymający w szponach monogram LOS. Za swojego patrona organizacja uznała króla Bolesława Chrobrego. Dzień 18 kwietnia (data koronacji Bolesława Chrobrego na króla Polski w 1025) jest obchodzony jako święto ugrupowania[2]. Partia wydaje pismo społeczno-polityczne „Polski Szaniec” oraz Biuletyn Informacyjny „Patriota”[3].

Spis treści

HistoriaEdytuj

2002Edytuj

Krótko po swoim powstaniu Liga Obrony Suwerenności Polski wzięła udział w wyborach samorządowych 27 października 2002. Przewodniczący Wojciech Podjacki został kandydatem na prezydenta Gdańska (zajął przedostatnie, 10. miejsce)[4]. Działacze partii startowali też do rady tego miasta[5].

2003Edytuj

Partia wzięła aktywny udział w kampanii przed referendum, które odbyło się 7 i 8 czerwca 2003, w sprawie wstąpienia Polski do UE. Prowadziła szeroką zakrojoną działalność informacyjną mającą na celu przekonanie głosujących do zajęcia negatywnego stanowiska wobec akcesu Polski do Unii[3].

2004Edytuj

Z inicjatywy Wojciecha Podjackiego i pod egidą LOS powstał Komitet Obrony Suwerenności Polski, przekształcony później w Konfederację Polski Suwerennej. Komitet skupiał kilkanaście organizacji narodowych, które sprzeciwiały się wejściu Polski do UE oraz ogłosiły bojkot wyborów do Parlamentu Europejskiego, które odbyły się 13 czerwca 2004.

2005Edytuj

LOS wzięła udział w wyborach parlamentarnych 25 września 2005. Partia weszła w skład Komitetu Wyborczego Ruch Patriotyczny, w ramach którego sprzymierzyła się z Ruchem Odbudowy Polski, Ruchem Katolicko-Narodowym oraz Przymierzem dla Polski. Ruch Patriotyczny uzyskał 1,05% głosów[6]. Po wyborach LOS postanowiła kontynuować samodzielną działalność polityczną.

2006Edytuj

Liga wzięła udział w wyborach samorządowych 12 listopada 2006. W Gdańsku LOS wszedł w skład Komitetu Wyborczego Wyborców „Solidarny Gdańsk”, natomiast w innych rejonach kraju działacze partii kandydowali z list lokalnych komitetów o charakterze narodowym.

2007Edytuj

Partia nie wzięła udziału w wyborach parlamentarnych w 2007.

2009Edytuj

LOS nie wzięła udziału w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009. 20 września podpisała porozumienie o współpracy ze Stronnictwem Ludowym „Ojcowizna”.

2010Edytuj

Liga Obrony Suwerenności zawierała kolejne porozumienia o współpracy z ugrupowaniami o charakterze narodowym – m.in. z Ruchem Ludowo-Narodowym, Polskim Ruchem Uwłaszczeniowym, Obozem Narodowo-Radykalnym, Obozem Wielkiej Polski i Domem Ojczystym[7]. Nie poparła żadnego kandydata w wyborach prezydenckich. W sierpniu weszła w koalicję przed wyborami samorządowymi z Samoobroną RP, Ligą Polskich Rodzin, Domem Ojczystym, Prawicą Rzeczypospolitej i Stowarzyszeniem „Kupcy znad Motławy”, tworząc Komiet Wyborczy Wyborców „Solidarny Gdańsk”[8]. Szef LOS Wojciech Podjacki został kandydatem tego komitetu na prezydenta Gdańska, zajmując przedostatnie, 6. miejsce[9].

2011Edytuj

W wyborach parlamentarnych w 2011 LOS zarejestrowała 4 kandydatów do Senatu. Zostali nimi: Ryszard Streich w okręgu bydgoskim, Andrzej Jerzy Grabowski w okręgu białostockim, Wojciech Podjacki w okręgu gdańskim i Anna Konklewska w okręgu elbląskim[10]. Wszyscy w swoich okręgach wyborczych zajęli ostatnie miejsca.

2013Edytuj

Na przedterminowe wybory samorządowe w Elblągu LOS zawarła porozumienie z Solidarną Polską, na mocy którego wystawiła z jej listy kandydata na radnego miasta[11] (Solidarna Polska nie zdobyła mandatów).

2014Edytuj

Działacze partii nie wystartowali w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014. Grupa z nich wzięła natomiast udział w wyborach samorządowych, startując z list Prawa i Sprawiedliwości (jak w Gdańsku, gdzie rekomendowany przez Prawicę Rzeczypospolitej[12] szef LOS był bliski uzyskania mandatu radnego miasta, czy też w Opolu) bądź z ramienia lokalnych komitetów (np. w Lęborku[13]). W gminie Boruty-Pianki polityk LOS Marek Moczulski przegrał wybory na wójta, startując z ramienia Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej[14].

2015Edytuj

W wyborach prezydenckich w 2015 LOS poparła kandydata PiS Andrzeja Dudę[15]. W wyborach parlamentarnych nie wzięła udziału.

2018Edytuj

Partia po raz pierwszy nie wzięła udziału w wyborach samorządowych. Nasiliło się też jej krytyczne stanowisko wobec PiS i Andrzeja Dudy.

ProgramEdytuj

Partia opowiada się za pełną suwerennością Polski. Sprzeciwiała się przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Opowiada się za całościową reformą ustrojową państwa. Postuluje między innymi zmniejszenie liczby posłów i senatorów, likwidację sejmików i zbędnych urzędów, likwidację przywilejów władzy, ponoszenie przez urzędnika odpowiedzialności za podejmowane decyzje, ograniczenie biurokracji, uproszczenie przepisów prawa i procedur administracyjnych, opodatkowanie banków i zagranicznych koncernów oraz preferencje dla rodzimych przedsiębiorstw i renegocjację dopłat unijnych dla polskich rolników. LOS opowiada się za ochroną polskiej gospodarki przed nieuczciwą konkurencją obcego kapitału. LOS opowiada się również za walką z drożyzną i bezrobociem, podwyższeniem płacy minimalnej, poprawą dostępu do opieki medycznej i szkolnictwa, tworzeniem mieszkań, żłobków i przedszkoli publicznych, a także wycofaniem polskich wojsk z Afganistanu. Partia sprzeciwia się wprowadzeniu w Polsce waluty euro[16].

StrukturaEdytuj

Członkowie partii dzielą się na członków zwykłych oraz rzeczywistych. Członkowie rzeczywiści posiadają większe prawa (m.in. prawo do wybierania władz organizacji i pełnienia w nich funkcji), ale również większe obowiązki[17].

Najwyższą władzę w partii pełni Walny Zjazd zwoływany raz na 5 lat, a w okresach pomiędzy zjazdami przewodniczący LOS, który stoi na czele Rady Politycznej[18].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj