Otwórz menu główne

Marek Trofimowicz Karakoz, (ros.) Марк Трофимович Каракоз (ur. 24 stycznia 1903 w Kijowie, zm. 1991 w Moskwie) − Ukrainiec, generał dywizji Wojska Polskiego i generał porucznik Armii Radzieckiej.

Marek Trofimowicz Karakoz
Марк Трофимович Каракоз
generał dywizji oraz generał porucznik (ZSRR) generał dywizji
oraz
CCCP army Rank general-lejtnant infobox.svg generał porucznik (ZSRR)
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1903
Kijów
Data i miejsce śmierci 1991
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19211944 (Armia Czerwona)
19441946 (WP)
1946− (Armia Radziecka)
Stanowiska d-ca dywizji piechoty
z-ca d-cy 1 Armii WP ds liniowych, p.o. d-cy Śląskiego Okręgu Wojskowego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal „Za udział w walkach o Berlin” Brązowa Odznaka „Na Straży Pokoju” Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa I klasy (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy (ZSRR) Medal „Za zasługi bojowe” (ZSRR) Medal „20 lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” (ZSRR) Medal 100-lecia Urodzin Lenina (ZSRR) Medal „Za obronę Kaukazu” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal „20 lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal „30 lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal „40 lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal „Za zdobycie Berlina” (ZSRR) Medal „Za wyzwolenie Warszawy” (ZSRR) Medal „30 Lat Radzieckiej Armii i Floty” (ZSRR) Medal „50 Lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal „60 Lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal „70 Lat Sił Zbrojnych ZSRR”

Od 1921 w Armii Czerwonej, ukończył kurs dowodzenia, uczestnik wojny domowej w Rosji. W 1936 ukończył Akademię Wojskową im. M. Frunzego. W 1942 dowódca dywizji piechoty na froncie niemieckim. Od 1943 generał. Od 1944 zastępca dowódcy 1 Armii WP do spraw liniowych. Przeszedł z nią jej szlak bojowy do 1945. Po wojnie został p.o. dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego. W 1946 powrócił do armii radzieckiej.

Spis treści

WykształcenieEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Odznaczenia Generałów Wojska Polskiego przez Prezydium Krajowej Rady Narodowej. „Polska Zbrojna”, s. 1, 12 maja 1945.  Por. Kazimierz Konieczny, Henryk Wiewióra: Karol Świerczewski Walter. Zbiory Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Warszawa: Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, 1971, s. 263.

BibliografiaEdytuj

  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska: popularny słownik biograficzny, tom I, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1998, ​ISBN 83-87103-55-1​ (tu błędna data śmierci − 1970)
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943−1990, tom II: I−M, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, s. 154−156, ​ISBN 978-83-7611-801-7​ (z fotografią)