Marek Trofimowicz Karakoz, (ros.) Марк Трофимович Каракоз (ur. 24 stycznia 1903 w Kijowie, zm. 1991 w Moskwie) − Ukrainiec, generał dywizji Wojska Polskiego i generał porucznik Armii Radzieckiej.

Marek Trofimowicz Karakoz
Марк Трофимович Каракоз
generał dywizji oraz generał porucznik (ZSRR) generał dywizji
oraz
CCCP army Rank general-lejtnant infobox.svg generał porucznik (ZSRR)
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1903
Kijów
Data i miejsce śmierci 1991
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19211944 (Armia Czerwona)
19441946 (LWP)
1946− (Armia Radziecka)
Stanowiska d-ca dywizji piechoty
z-ca d-cy 1 Armii WP ds liniowych, p.o. d-cy Śląskiego Okręgu Wojskowego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal „Za udział w walkach o Berlin” Brązowa Odznaka „Na Straży Pokoju” Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa I klasy (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Zasługi Bojowe” Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal „Za obronę Kaukazu” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 30 years of victory rib.png 40 years of victory rib.png Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za Wyzwolenie Warszawy” 30 years saf rib.png 50 years saf rib.png 60 years saf rib.png 70 years saf rib.png

Od 1921 w Armii Czerwonej, ukończył kurs dowodzenia, uczestnik wojny domowej w Rosji. W 1936 ukończył Akademię Wojskową im. M. Frunzego. W 1942 dowódca dywizji piechoty na froncie niemieckim. Od 1943 generał. Od 1944 zastępca dowódcy 1 Armii WP do spraw liniowych. Przeszedł z nią jej szlak bojowy do 1945. Po wojnie został p.o. dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego. W 1946 powrócił do armii radzieckiej.

WykształcenieEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Odznaczenia Generałów Wojska Polskiego przez Prezydium Krajowej Rady Narodowej. „Polska Zbrojna”, s. 1, 12 maja 1945.  Por. Kazimierz Konieczny, Henryk Wiewióra: Karol Świerczewski Walter. Zbiory Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Warszawa: Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, 1971, s. 263.

BibliografiaEdytuj

  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska: popularny słownik biograficzny, tom I, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1998, ​ISBN 83-87103-55-1​ (tu błędna data śmierci − 1970)
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943−1990, tom II: I−M, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, s. 154−156, ​ISBN 978-83-7611-801-7​ (z fotografią)