Margecany

Margecany (węg. Margitfalva, niem. Margareten) – wieś (obec) w powiecie Gelnica w kraju koszyckim na Słowacji, w historycznej krainie Spisz. W 2011 roku liczyło ok. 2 tysięcy mieszkańców.

Margecany
Ilustracja
Kościół w Margecanach
Państwo

 Słowacja

Kraj

 koszycki

Powiat

Gelnica

Starosta

Igor Petrik[1]

Powierzchnia

17,614[2] km²

Wysokość

336[potrzebny przypis] m n.p.m.

Populacja
• liczba ludności


1876
(1 stycznia 2021)

Nr kierunkowy

053

Kod pocztowy

055 01

Tablice rejestracyjne

GL

Położenie na mapie kraju koszyckiego
Mapa konturowa kraju koszyckiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Margecany”
Położenie na mapie Słowacji
Mapa konturowa Słowacji, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Margecany”
48°53′34″N 21°00′49″E/48,892778 21,013611
Strona internetowa

PołożenieEdytuj

Margecany położone są w Rudawach Spiskich, w głębokiej dolinie u zbiegu Hornádu i Hnilca, które łączą się tu w zbiorniku zaporowym Ružín. Od zachodu otaczają je Góry Wołowskie, natomiast na wschodzie ogranicza je pasmo Czarnej Góry. Leżą ok. 10 km na północny wschód od Gelnicy, na wysokości 330 – 340 m n.p.m.

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o Margecanach pochodzi z 1235 r. Na terenie wsi działały prymitywne kopalnie rud srebra i żelaza. W przysiółku Rolová huta w XIX w. działała huta miedzi. W latach 1871–1872 dotarła tu pierwsza linia Kolei Koszycko-Bogumińskiej, poszerzona o drugi tor i zelektryfikowana po II wojnie światowej. W 1936 r. dołączyła do niej linia z Bańskiej Bystrzycy przez Czerwoną Skałę. W latach powojennych powstał tu również zakład wapienniczy.

WspółczesnośćEdytuj

Margecany są ważnym kolejowym węzłem komunikacyjnym. Zbiegają się tu wspomniane, ważne linie kolejowe nr 180 (KoszyceŻylina) i nr 173 (Margecany – Czerwona Skała), działają zakłady naprawy taboru kolejowego. Wieś jest również węzłem drogowym: krzyżują się tu drogi nr 547 (Koszyce – Spiskie Podgrodzie) i nr 546 (Nowa Wieś Spiska – Gelnica – Preszów).

PrzypisyEdytuj

  1. Zoznam zvolených starostov a primátorov podľa obcí, miest a mestských častí (słow.). Štatistický úrad Slovenskej republiky, 2014. [dostęp 2017-11-17].
  2. Registre obnovenej evidencie pozemkov (słow.). Úrad geodézie, kartografie a katastra SR, 2017-08-10. [dostęp 2017-11-17].

BibliografiaEdytuj

  • Ďurček Jozef a kolektív: Slovenské rudohorie. Volovské vrchy a Čierna hora. Turistický sprievodca ČSSR č. 30, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1988, brak ISBN.