Medycyna lotnicza

specjalność medyczna

Medycyna lotnicza – dział medycyny zajmujący się badaniem, diagnostyką i leczeniem reakcji i zaburzeń organizmu, które powstały lub uległy zmianie w związku z działaniem (także niekontrolowanym) statku powietrznego i zjawisk fizycznych panujących w przestrzeni powietrznej oraz zagadnieniami medycznie pokrewnymi[1]. W Polsce medycyna lotnicza jest specjalizacją lekarską[1], a jej konsultantem krajowym od 2 lipca 2019 jest lek. Rafał Marcin Wójcik[2].

Badania lotniczo-lekarskie w polskim lotnictwie cywilnymEdytuj

Badania lotniczo-lekarskie w polskim lotnictwie cywilnym nadzoruje Urząd Lotnictwa Cywilnego. Prezes tego urzędu:

  • powołuje Naczelnego Lekarza Lotnictwa Cywilnego do orzekania zgodnie z prawem lotniczym i międzynarodowymi przepisami lotniczymi
  • prowadzi rejestr lekarzy specjalistów medycyny lotniczej
  • prowadzi listę lekarzy orzeczników medycyny lotniczej
  • prowadzi listę centrów medycyny lotniczej.

Prawo lotnicze wymaga ważnego badania lotniczo-lekarskiego od każdego z poszczególnych specjalności członków personelu lotniczego i pokładowego statku powietrznego (wyjątki: pilot amator lotni oraz pilot amator paralotni)[3]. Badania lotniczo-lekarskie wykonują centra medycyny lotniczej oraz lekarze orzecznicy.

Lekarze medycyny lotniczej z udokumentowaną specjalizacją wchodzą także w skład Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych. Kwestie badań lotniczo-lekarskich w polskim lotnictwie cywilnym regulują zasadniczo artykuły 105–112 ustawy Prawo lotnicze[4].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Program specjalizacji w dziedzinie MEDYCYNY LOTNICZEJ (moduł podstawowy i moduł specjalistyczny) dla lekarzy nieposiadających odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia, lub tytułu specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, 2018-11-13. [dostęp 2021-05-28].
  2. Konsultanci krajowi. Ministerstwo Zdrowia. [dostęp 2021-05-28].
  3. Art. 105 ust. 1a ustawy Prawo lotnicze (Dz.U. z 2022 r. poz. 1235)
  4. Ustawa Prawo lotnicze.

Linki zewnętrzneEdytuj