Michał Minigajło

Minigajło z Dziewieniszek (Mingajło) herbu Rawicz, znany także jako Michał Minigajło[1] (ur. w XIV w., zm. około 1416) – bojar litewski, starosta oszmiański (1387–1398), starosta wileński (1393), pierwszy kasztelan wileński (1413), namiestnik wieloński (1412)[2].

Minigajło
Michał Minigajło
Mingajło
Herb
Rawicz
Data urodzenia XIV w.
Data śmierci około 1416
Ojciec Gedygołd
Rodzeństwo

Surwiło

ŻyciorysEdytuj

O Minigajle i jego rodzinie historia nie zapamiętała zbyt wielu informacji. Trudność w weryfikacji informacji polega na tym, że imię Minigajło było na Litwie dość pospolite (nosi je nawet inny bojar przyjęty podczas unii horodelskiej, tyle że do herbu Syrokomla)[1].

Pierwszy raz wzmiankowany w 1387 roku w charakterze starosty oszmiańskiego, który to urząd piastuje jeszcze w 1398 roku w traktacie salińskim. W międzyczasie w 1393 roku jedyny raz jest wspomniany jako starosta wileński w rachunkach dworu Władysława Jagiełły. W latach późniejszych występuje bez żadnego tytułu, jednakże zawsze w otoczeniu podpisów wybitnych osobistości, świadkujących na dokumentach wielkiego księcia litewskiegoWitolda Kiejstutowicza, a nawet przed tak znacznymi panami jakimi byli Gasztołd, Moniwid i Bratosz (przodka Zenowiczów). W 1412 piastuje urząd starosty wielońskiego, a już rok później w 1413 roku pojawia się jako kasztelan wileński podczas unii w Horodle, podczas której to został adoptowany do polskiego herbu Rawicz. Dokument z Horodła jest ostatnim o nim wspominającym, więc zapewne niedługo potem umarł[1].

Zanim został adoptowany do herbu Rawicz miał posiadać już własny herb[3]. Był właścicielem Dziewieniszek i zapewne z nich pochodził[3].

Życie prywatneEdytuj

Był synem Gedygołda (jednego z organizatorów unii w Krewie) i nieznanej z imienia i nazwiska matki. Z małżeństwa swoich rodziców miał brata Surwiłę. Od imienia brata Minigajły może pochodzić nazwa pobliskich Surwiliszek[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Władysław Semkowicz (red.), Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie., Lwów, Warszawa: Towarzystwo Heraldyczne, 1914, s. 51.
  2. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, T. I, Województwo Wileńskie XIV-XVIII wiek, pod red. A. Rachuby, Warszawa 2004, s. 690.
  3. a b c Rimvydas Petrauskas: Visuotinė lietuvių enciklopedija, T. XV (Mezas-Nagurskiai), Mykolas Mingaila. Wilno: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2009, s. 167. ISBN 5-420-01486-6.

BibliografiaEdytuj

  • Władysław Semkowicz. "O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle 1413 roku." Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. R. 7, nr 3-4, 1914 r.