Otwórz menu główne

Micheal Ray Richardson

amerykański koszykarz

Micheal Ray Richardson (ur. 11 kwietnia 1955 w Lubbock) – amerykański koszykarz, rozgrywający, uczestnik NBA All-Star Games, jeden z czołowych obrońców ligi[1]. Otrzymał nagrodę - NBA Comeback Player of the Year Award, przyznawaną najlepszemu zawodnikowi sezonu, powracającemu po kontuzji[2]. Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem.

Micheal Ray Richardson
ilustracja
20
rozgrywający/rzucający obrońca
Pełne imię i nazwisko Micheal Ray Richardson
Pseudonim Sugar
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1955
Lubbock
Obywatelstwo amerykańskie
Wzrost 196 cm
Masa ciała 86 kg
Kariera
Aktywność 1978 – 2002
Szkoła średnia Manual (Denver, Kolorado)
College Montana (1974–1978)
Draft 1978, numer: 4
New York Knicks

Jest trzecim zawodnikiem w historii NBA (1. Slick Watts - 1976[3], 2. Don Buse - 1977[4]), któremu udało się zostać liderem ligi zarówno w asystach, jak i przechwytach, w trakcie tego samego sezonu (1980)[5].

25 lutego 1986 roku Richardson został wydalony z NBA przez komisarza ligi Davida Sterna za trzecie naruszenie zasad antynarkotykowych. Prawo do występów w lidze przywrócono mu w 1988 roku, niestety Richardson zawiódł po raz kolejny, nie przechodząc testów na obecność kokainy, aż dwukrotnie w 1991 roku[6].

Richardson próbował odwoływać się od tej decyzji. Argumentował, iż został potraktowany niesprawiedliwie przez ligę, ponieważ pozwoliła ona na grę Chrisowi Mullinowi, mimo jego dobrze udokumentowanego alkoholizmu. Twierdził również, że z powodu tzw. "podwójnych standardów" oraz faktu, że jest Afroamerykaninem padł ofiarą nierównego traktowania. Sprawa była wtedy bardzo głośna, po latach doczekała się nawet filmowej adaptacji. W 2000 roku powstał film "Whatever Happened to Micheal Ray?", nawiązujący do tamtych właśnie wydarzeń. Jego narratorem był znany amerykański komik Chris Rock[7].

Po opuszczeniu NBA występował przez jakiś czas w pomniejszych ligach amerykańskich, po czym wyjechał do Europy, gdzie występował głównie we Włoszech oraz we Francji, zaliczył też epizod w Chorwacji. Karierę zawodniczą zakończył w wieku 47 lat. 2 lata później został trenerem.

OsiągnięciaEdytuj

NBAEdytuj

Pozostałe ligiEdytuj

  • Mistrz:
  • Zdobywca Pucharu:
  • Lider:
    • strzelców finałów Pucharu Europy Zdobywców Pucharów (1990)
    • Euroligi w asystach (1992)
  • MVP meczu gwiazd ligi:
    • włoskiej (1988)
    • włoskiej i hiszpańskiej (1993)

TrenerskieEdytuj

  • Mistrz:
    • CBA (2008, 2009)
    • NBL - Kanada (2012, 2013)
  • Trener Roku:
    • PBL (2010)
    • NBL (2012, 2013)

PrzypisyEdytuj

  1. All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  2. a b NBA & ABA Comeback Player of the Year Award Winners (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  3. 1975-76 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. 1976-77 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. 1979-80 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. Not So Sweet as Sugar: Micheal Ray Richardson's Sad Fall from Grace (ang.). bleacherreport.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. Whatever Happened to Micheal Ray? (ang.). imdb.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. Michael Ray Richardson - Profile (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. NBA Assists Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  11. NBA Steals Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Steals Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 6 kwietnia 2018].
  13. NBA Players of the Week (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].

Linki zewnętrzneEdytuj