Otwórz menu główne

Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie mężczyzn

Mistrzostwa świata U-18 w hokeju na lodzie jest to coroczny turniej hokeja na lodzie organizowany przez IIHF, który ma na celu wyłonienie najlepszej drużyny świata w kategorii do lat osiemnastu. Zazwyczaj rozgrywana w kwietniu. Jest rozgrywany podobnym systemem co Mistrzostwa świata juniorów w hokeju na lodzie. Inną nazwą tych rozgrywek jest Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie.

Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie mężczyzn
Mistrzostwa świata U-18 w hokeju na lodzie
Ilustracja
Złoty medal
Dyscyplina hokej na lodzie
Organizator rozgrywek IIHF
Data założenia 1999
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca  Finlandia
Obecny zwycięzca  Stany Zjednoczone
Najwięcej zwycięstw  Stany Zjednoczone (10 razy)

W głównym turnieju uczestniczy dziesięć drużyn podzielonych na dwie pięciodrużynowe grupy z których zwycięzcy grup awansują do półfinału, dwie kolejne walczą w dodatkowym spotkaniu o awans do półfinału, zaś czwarta i piąta drużyna w danej grupie walczą o utrzymanie w elicie.

Zazwyczaj w turnieju nie uczestniczą najlepsi zawodnicy z danego rocznika. Spowodowane jest to trwającym sezonem lig juniorskich w Ameryce Północnej w tym Canadian Hockey League.

System mistrzostwEdytuj

System mistrzostw opiera się na hierarchiczności dywizji, powiązanych ze sobą zasadą awansów i spadków. Państwa, które zajmą pierwsze pozycje w danej części mistrzostw wspinają się po stopniach „piramidy” coraz wyżej, zaś te plasujące się na ostatnich lokatach spadają w dół do coraz poziomów mistrzostw. Teoretycznie jest możliwe, aby państwo z najniższej dywizji, awansując rok po roku wygrał mistrzostwo świata.

Obecnie w mistrzostwach świata bierze udział 43 reprezentacje narodowe. Są one podzielone na:

  • Elitę: gra w niej 10 zespołów podzielonych na 2 grupy. Tylko zespoły z elity mają szanse na zdobycie mistrzostwa świata.
  • I dywizję: gra w niej 12 zespołów podzielonych na 2 grupy (silniejszą A i słabszą B).
  • II dywizję: gra w niej 12 zespołów podzielonych na 2 grupy (silniejszą A i słabszą B).
  • III dywizję: gra w niej 10 zespołów podzielonych na 2 grupy (silniejszą A i słabszą B).

Rozgrywki elity podzielone są na dwie fazy. Pierwsza faza to rozgrywki grupowe, a druga to rozgrywki pucharowe i walka o utrzymanie. Do fazy pucharowej przystępują zespoły, które zajęły pierwsze trzy miejsca w dwóch grupach. Zwycięzcy grup mają zapewniony bezpośredni awans do półfinałów, zaś drużyny z drugich i trzecich miejsc awansują do ćwierćfinałów. Od tej części turnieju obowiązuje system pucharowy. Zwycięzca meczu przechodzi do następnej rundy, zaś przegrany kończy walkę o złoty medal. Zwycięzca finału zdobywa tytuł mistrza świata. Natomiast do walki o utrzymanie przystępują dwa najgorsze zespoły z fazy grupowej. Zespoły te zostają przydzielone do jednej czteroosobowej grupy. Do I dywizji spadają zespoły z dwóch ostatnich miejsc.

W niższych dywizjach tzn.: pierwszej, drugiej i trzeciej obowiązuje nieco inny system rozgrywek. Nie ma fazy pucharowej, a drużyn podzielone są na dwie grupy. Zwycięzca danej grupy awansuje o jeden szczebel wyżej w hierarchii mistrzostw, zaś ostatnie drużyny spadają o jeden szczebel niżej.

Medaliści mistrzostwEdytuj

Mistrzostwa w PolsceEdytuj

Do tej pory nie odbyły się w Polsce mistrzostwa świata elity w tej kategorii wiekowej. Jednak pięciokrotnie Polacy organizowali mistrzostwa świata dywizji pierwszej. Po raz pierwszy miało to miejsce w 2005 roku, kiedy mistrzostwa odbyły się w Sosnowcu, dwa lata później odbyły się w Sanoku. W 2008 roku odbyły się w Toruniu, zaś w 2010 w Krynicy-Zdroju.Ostatni raz Polska jako gospodarz mistrzostw uczestniczyła w 2013 roku. Mecze odbyły się w Tychach.