Otwórz menu główne

Znojmo (niem. Znaim) − miasto w Czechach, w kraju południowomorawskim, na Morawach, nad rzeką Dyją. Leży 52 km na południowy zachód od Brna, 10 km od granicy państwowej z Austrią.

Znojmo
Ilustracja
Panorama miasta
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Czechy
Kraj południowomorawski
Data założenia przed 1037 r.
Prawa miejskie 1226 r.
Burmistrz inż. Petr Nezveda
Powierzchnia 65,93 km²
Wysokość 290 m n.p.m.
Populacja (1.1.2012)
• liczba ludności
• gęstość

34 073
517 os./km²
Nr kierunkowy 0627
Kod pocztowy 669 02
Tablice rejestracyjne B
Podział miasta 9 dzielnic: Derflice, Kasárna, Konice, Mramotice, Načeratice, Oblekovice, Popice, Přimětice, Znojmo
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Znojmo
Znojmo
Ziemia48°51′20″N 16°02′56″E/48,855556 16,048889
Strona internetowa
Portal Portal Czechy

Jedno z najstarszych, zabytkowych miast morawskich, centrum podregionu znojemskiego w morawskim regionie winiarskim. Miasto graniczy od zachodu z Parkiem Narodowym „Podyje”.

Według danych z 31 grudnia 2003 r. powierzchnia miasta wynosiła 6 593 ha, a liczba jego mieszkańców 35 280 osób.

HistoriaEdytuj

Lokacja miasta nastąpiła przed rokiem 1037 (Brzetysław I), w początkach kształtowania się państwowości czeskiej, nieopodal ważnego traktu handlowego, z południa na Morawy. W 1190 r. Konrad II Otto wraz z matką założyli klasztor Louka. Prawa miejskie w 1226 r. nadał król Przemysł Ottokar I. Miasto zostało poważnie zniszczone podczas wojen husyckich. W latach 1740-1763 rujnujące straty gospodarcze i ekonomiczne wywołane wojnami śląskimi króla Prus, Fryderyka Wielkiego. W 1767 r. w piekarni Dobscha przy ul. Obrokové terminował 16-letni (w przyszłości święty) Klemens Maria Hofbauer. W dniach 7-11 lipca 1809 r. w Znojmie i okolicach, zaraz po bitwie pod Wagram wycofujące się pokonane wojska austriackie stoczyły krwawe walki ze ścigającą je francuską Wielką Armią Napoleona. W bitwie pod Znojmem straty Cesarstwa Francji wyniosły 2 000 zabitych, rannych i jeńców, natomiast Cesarstwo Austriackie straciło 9 000 żołnierzy.

Ważniejsze zabytkiEdytuj

  • Rotunda Najświętszej Maryi Panny i św. Katarzyny, romańska, z XII wieku.; wewnątrz bardzo cenne naścienne malowidła z 1134 r., przedstawiające władców czeskich z dynastii Przemyślidów. Odrestaurowane freski w 1949 są jednym z najwartościowszych przykładów malarstwa romańskiego.
  • Kościół św. Mikołaja, gotycki, z 1338 r., przebudowany w XV wieku. Jedna z najciekawszych monumentalnych budowli sakralnych na Morawach. Dobrze zachowane gotyckie dekoracje. Cenne barokowe wyposażenie wnętrza. Pierwszy kościół w tym miejscu i pod tym wezwaniem znany jest z wyobrażenia na monetach pochodzących z 1103 r., w XIII w. była to główna świątynia miejska, jednakże spaliła się w pierwszej połowie XIV w. (w 1335r.) Obecny, trójnawowy kościół zaczęto wznosić etapami w 1338 r., a ukończono w 1440 r. Wkrótce po ukończeniu gmachu dobudowano gotycki chór i cztery kaplice boczne. Świątynia miała dwie wieże, jednak obie zbudowano wadliwie i z powodu zagrożenia runięciem musiano je rozebrać: północną w 1422 i południową w 1838 r. Po rozebraniu tej ostatniej podjęto decyzję o wzniesieniu nowej wieży na przedłużeniu zachodniej osi kościoła. Wieża ta stanęła w 1848 r. w stylu neogotyckim.
  • Kościół św. Hipolita, z 1221 r., przebudowany w stylu późnobarokowym. W środku freski wybitnego malarza późnego baroku, Franza A. Maulbertscha i rzeźby A. Schweigela.
  • Kaplica św. Wacława, powstała po 1512 r., rzadki przykład późnogotyckiej świątyni dwupiętrowej.
  • Kościół Dominikanów, po pożarze przebudowany na barokowy. Wewnątrz wysokiej wartości dzieła, m.in. J. L. Krackera i J. Winterhaltera.
  • Zamek, przebudowany w XVII i XVIII w. na barokowy. Wybudowany na miejscu wcześniejszej, romańskiej twierdzy. Obecnie Muzeum Południowych Moraw o bogatych zbiorach.
  • Wieża ratuszowa, gotycka, z lat 1445-48, wysoka na 79,5 m, wyraźnie dominująca nad Starym Miastem. Punkt widokowy. Ratusz został zniszczony w czasie radzieckiego nalotu podczas ostatniej wojny.
  • Kamienice mieszczańskie, gotyckie, z XIII-XVI w.
  • Znojemskie podziemia, z XIII-XVII w. Łączna długość wszystkich podziemnych korytarzy o 4. kondygnacjach - około 30 km. Czas przejścia podziemnej trasy turystycznej - 40 minut. Wejście do podziemi: ul. Slepici trh 2.
  • Fragmenty średniowiecznych murów miejskich, z XIV-XVI w., z wieżą i późnogotyckimi basztami.
  • Klasztor Louka, premonstratensów, gmach z 1748 r. Obecnie Centrum Win Znovin Znojmo, jedna z największych w Europie piwnic przechowujących około 1 mln. butelek wina. Muzeum Wina.
Osobny artykuł: Klasztor Louka.
  • Most kolejowy (przez rzekę Dyja, na linii kolejowej Znojmo-Šatov-Retz, na południowo-zachodnim szlaku Wiedeń-Praga). Zabytek techniki z 1871 r., projekt J. Brik, długość 220 m, wysokość 48 m.

Miejskie dzielniceEdytuj

  • Derflice
  • Kasárna
  • Konice
  • Mramotice
  • Načeratice
  • Oblekovice
  • Popice
  • Přimetice
  • Znojmo

DemografiaEdytuj

Rok 1970 1980 1991 2001 2003
Liczba ludności 29 645 34 550 36 134 35 758 35 280

Źródło: Czeski Urząd Statystyczny

SportEdytuj

Ochrona przyrodyEdytuj

GaleriaEdytuj

Miasta partnerskieEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Maria Krukowska, Czechosłowacja, Wiedza Powszechna, Warszawa 1967
  • Ctibor Rybár, Przewodnik po Czechosłowacji, Sport i Turystyka, Warszawa 1982, ​ISBN 83-217-2417-5

Linki zewnętrzneEdytuj

BibliografiaEdytuj

  1. Lexikon fūr Theologie und Kirche, Tom 9., Herder, Freiburg-Basel-Rom-Wien 2000, ​ISBN 3-451-22009-1​.
  2. Vera Schauber, Hanns Michael Schindler, Święci na każdy dzień. Patroni naszych imion, Bogusław Widła (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 2000, ISBN 83-7227-616-1, OCLC 233514224.
  3. Wielka Encyklopedia Jana Pawła II, Tom XIX (ss. 44-45), Wydawnictwo M, Kraków, ​ISBN 83-89571-29-3​.