Otwórz menu główne

Modryń

wieś w województwie lubelskim

Modryńwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze[3][4]. Leży przy drodze nr DW844.

Modryń
Kościół Matki Boskiej Królowej Polski w Modryniu, dawna cerkiew unicka, następnie prawosławna
Kościół Matki Boskiej Królowej Polski w Modryniu, dawna cerkiew unicka, następnie prawosławna
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat hrubieszowski
Gmina Mircze
Liczba ludności (2011) 266[1]
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 22-530[2]
Tablice rejestracyjne LHR
SIMC 0895190
Położenie na mapie gminy Mircze
Mapa lokalizacyjna gminy Mircze
Modryń
Modryń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Modryń
Modryń
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Modryń
Modryń
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu hrubieszowskiego
Modryń
Modryń
Ziemia50°40′38″N 23°53′32″E/50,677222 23,892222

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Modryń[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0895209 Anusin część wsi

DemografiaEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Mircze[5]. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 266 mieszkańców[1] i była jedenastą co do wielkości miejscowością gminy Mircze.

HistoriaEdytuj

Wieś wzmiankowana w 1396 r. Występuje początkowo pod nazwą Modryń Wielki. W okresie XV-XVII w. stanowi część starostwa hrubieszowskiego. Zaś w początkach XVIII w. przyłączona zostaje do dóbr starostwa grabowieckiego. W 1564 były tu: drewniana cerkiew prawosławna i karczma. Na 5 łanach kmiecych (84 ha) siedziało wówczas 21 kmieci Wieś dawała dochodu rocznego 56 zł. 2 gr[6]. W końcu XVIII w. władze austriackie sprzedały ją w ręce prywatne. W 1825 r. do pułkownika Michała Koźmińskiego, później do Milowiczów, do nich jeszcze w 1905 roku[6]. W 1827 r. wieś liczyła 65 domów i 368 mieszkańców[7]. Natomiast spis z r. 1921 stwierdzał 89 domów oraz 504 mieszkańców, w tym 37 Żydów i 402 Ukraińców.

24 grudnia 1943 r. (w wigilię Bożego Narodzenia według kalendarza gregoriańskiego) wieś została zaatakowana przez oddział BCh pod dowództwem Stanisława Basaja "Rysia". "O godzinie 22.00 w pobliżu cerkwi i budynków parafialnych, w kierunku na szosę, wieś i mleczarnię, rozpoczęła się strzelanina - pisał później do abp. Iłariona (Iwana Ohijenki) proboszcz miejscowej parafii prawosławnej. - Wielka banda rzuciła się na wieś i na ludzi, którzy zgromadzili się tu na noc z innych ulic. Niemal we wszystkich chałupach domach wybito szyby w oknach i powyłamywano ramy". Tak wspominał to wydarzenie jeden z ukraińskich mieszkańców wsi: "Wieczorem, na Wigilię, na podwórzu była mgła. Jutro - katolickie Boże Narodzenie. Trwamy w naprężonej ciszy, tylko w lasach słychać pojedyncze strzały. [...] Zaczęli schodzić się sąsiedzi. Zgasili lampę. Wartownicy poszli pilnować. gdzieś o północy wszedł ojciec; powiedział: "wstawajcie,, we wsi strzelanina". Zerwaliśmy się. Wybiegliśmy na dwór. Nie pamiętam kto to zaproponował, ale kobity z dziećmi (w tym my z bratem) pobiegliśmy w kierunku Hanuszówki. Wtedy było niemało śniegu i my, przebijając się przez zaspy, przez rowy i błoto biegliśmy nie zastanawiając się nad tym, że na Hanuszówce mogą nas bandyci powystrzelać. strach zastąpił rozum. Biegliśmy i biegliśmy. Gdy byliśmy na miejscu zobaczyliśmy dwie łuny nad Modryniem"[8]. Zabito wówczas 22 Ukraińców (w tym 1 kobietę i 1 dziecko) oraz 1 Polaka. 13 marca 1944 r. nieznany polski oddział - prawdopodobnie BCh - po raz drugi zaatakował wieś zabijając 13 osób (w tym 12 kobiet i 1 dziecko). Trzy dni później oddziały "Rysia" ostatecznie spaliły wieś zabijając wówczas 15 osób (w tym 5 kobiet i 1 dziecko).

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-11-28].
  3. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 18.11.2015]. 
  5. Jednostki pomocnicze gminy Mircze. Urząd Gminy Mircze. [dostęp 2015-11-28].
  6. a b Bondyra 1993 ↓, s. wg indeksu.
  7. Modryń w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  8. І. Пущук, Волинь та Холмщина в 1943-1944 роках, Львів 2014, с. 330 - wspomnienia Witalija Siwaka.

BibliografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj