Otwórz menu główne

Nikodem, imię świeckie Nikoła Nikołow Piperow (ur. 18 stycznia 1895 w Ruse, zm. 23 stycznia 1980) – bułgarski biskup prawosławny.

Nikodem
Nikoła Piperow
Metropolita sliweński
ilustracja
Kraj działania  Bułgaria
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1895
Ruse
Data śmierci 23 stycznia 1980
Metropolita sliweński
Okres sprawowania 1947–1980
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne przed 1927
Diakonat przed 1925
Prezbiterat do 1925
Chirotonia biskupia 1941
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1941
Konsekrator Stefan (Szokow)
Współkonsekratorzy Cyryl (Konstantinow), Paisjusz (Ankow), Neofit (Karaabow), Klemens (Kinow), Neofit (Paskalew), Filaret (Atanasow), Michał (Czawdarow), Józef (Łazarow), Sofroniusz (Czawdarow), Eulogiusz (Georgiew), Borys (Razumow)

ŻyciorysEdytuj

Uzyskał wykształcenie teologiczne w seminarium duchownym w Sofii[1], następnie kontynuował studia teologiczne na Uniwersytecie w Oxfordzie, gdzie uzyskał stopień licencjata[2].

Po powrocie do Bułgarii został wyświęcony na kapłana i od 1925 do 1927 był protosynglem metropolii płowdiwskiej. Następnie przez dwa lata był przełożonym Monasteru Baczkowskiego z godnością ihumena. Od 1929 do 1936 wykładał w seminarium duchownym w Płowdiwie, po czym powtórnie został mianowany protosynglem metropolii płowdiwskiej. Funkcję tę pełnił przez dwa lata, po czym w 1939 został głównym sekretarzem Świętego Synodu Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego. Pozostawał nim do 1941, gdy wyznaczono go na rektora seminarium w Płowdiwie[2]. W 1941 został wyświęcony na biskupa stobijskiego, wikariusza metropolii płowdiwskiej[3]. Stanowisko to piastował do 1947, tj. do momentu wyboru na metropolitę sliweńskiego[2]. Był jednym z przedstawicieli Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego na uroczystościach 500-lecia Patriarchatu Moskiewskiego w 1948[4]. Urząd metropolity sliweńskiego sprawował do końca życia[2].

Biegle władał kilkoma zachodnimi językami, wyróżniał się erudycją[5].

PrzypisyEdytuj