VC Maaseik

męski klub siatkarski (Maasei, Belgia)
(Przekierowano z Noliko Maaseik)

VC Maaseikbelgijski męski klub siatkarski z siedzibą w Maaseik. Założony został w 1960 roku pod nazwą Mavoc Maaseik. Piętnastokrotny mistrz Belgii, czternastokrotny zdobywca Pucharu Belgii oraz czternastokrotny zdobywca Superpucharu Belgii. Dwukrotny srebrny medalista Pucharu Europy Mistrzów Klubowych.

VC Maaseik
Pełna nazwa Volleybalclub Maaseik
Data założenia 1960
Liga EuroMillions Volley League
Państwo  Belgia
Hala sportowa Lotto Dôme
Trener Wielka Brytania Joel Banks
Strona internetowa

W latach 1985-2018 klub nosił nazwę Noliko Maaseik. Po 33 latach klub zmienił swoją nazwę i od sezonu 2018/2019 występuje jako Greenyard Maaseik.

HistoriaEdytuj

Klub VC Maaseik założony został 17 marca 1960 roku pod nazwą Mavoc Maaseik przy Heilig Kruiscollege.

W sezonie 1975/1976 nazwa klubu została zmieniona na D&V Motors Maaseik. W tym sezonie klub awansował do najwyższej klasy rozgrywek klubowych w Belgii, w której występuje nieprzerwanie od sezonu 1976/1977.

Od sezonu 1977/1978 do końca sezonu 1980/1981 klub występował pod nazwą Eurosol Maaseik, a w latach 1981–1985 – pod nazwą Gouden Gids Maaseik.

W sezonie 1985/1986 głównym sponsorem klubu została firma Scana Noliko, a klub przyjął nazwę Noliko Maaseik. W tym sezonie klub zdobył wicemistrzostwo Belgii oraz Puchar Belgii. W sezonie 1986/1987 zadebiutował w europejskich pucharach - w Pucharze Europy Zdobywców Pucharów w 1/16 finału przegrał dwumecz z niemieckim SC Lipsk.

W sezonie 1990/1991 Noliko Maaseik zdobył pierwsze mistrzostwo Belgii. W sezonie 1991/1992 Noliko Maaseik po raz pierwszy wystartował w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych. W sezonach 1996/1997 oraz 1998/1999 zdobył srebrny medal w tych rozgrywkach, natomiast w sezonie 1999/2000 - brązowy medal. Od sezonu 2001/2002 nieprzerwanie występuje w Lidze Mistrzów.

Od sezonu 2018/2019 klub nosi nazwę Greenyard Maaseik[1].

W swojej historii VC Maaseik zdobył 16 tytułów mistrza Belgii, 14 Pucharów Belgii oraz 14 Superpucharów Belgii.

Bilans sezonówEdytuj

Występy w europejskich pucharachEdytuj

SukcesyEdytuj

Europejskie pucharyEdytuj

Rozgrywki krajoweEdytuj

  • Mistrzostwo Belgii:
    •   1. miejsce (×16): 1991, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003, 2004, 2008, 2009, 2011, 2012, 2018, 2019
    •   2. miejsce (×13): 1986, 1987, 1988, 1994, 2000, 2005, 2006, 2007, 2010, 2013, 2016, 2017, 2021
    •   3. miejsce (×3): 1990, 1993, 2014
  • Puchar Belgii:
    •   1. miejsce (×14): 1986, 1991, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007, 2008, 2009, 2010, 2012
    •   2. miejsce (×12): 1977, 1988, 1990, 1993, 1994, 1996, 2006, 2011, 2013, 2017, 2018, 2021
  • Superpuchar Belgii:
    •   1. miejsce (×14): 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003, 2006, 2008, 2009, 2011, 2012, 2016
    •   2. miejsce (×5): 2004, 2007, 2010, 2013, 2018

KadraEdytuj

Sezon 2021/2022
  • Pierwszy trener:   Joel Banks
Nr Imię i nazwisko Data ur. Wzrost Pozycja
1   Lou Kindt 1997 203 atakujący
2   Oskar Espeland 2001 196 przyjmujący
3   Jan Martínez Franchi 1998 190 przyjmujący
4   Liam Mc Cluskey 2002 188 rozgrywający
10   Jolan Cox 1991 194 atakujący
13   Elias Thys 1998 204 środkowy
  Lazar Ćirović[2] 1992 200 przyjmujący
  Veeti Nikkinen[3] 2002 208 przyjmujący
  Martin Perin[4] 2002 180 libero
  Ferre Reggers[5] 2003 198 atakujący

PrzypisyEdytuj

  1. Zaskakująca decyzja klubu z Maaseik. Zmiana nazwy po 33 latach (pol.). sportowefakty.wp.pl.
  2. Maaseik versterkt zich met Servische globetrotter Lazar Cirovic (niderl.). hln.be.
  3. Maaseik haalt 18-jarige Fin naar België (niderl.). m.hbvl.be.
  4. Martin Perin quitte le VBC Waremme et rejoint Maaseik (fr.). lavenir.net.
  5. 17-jarige Leuvenaar Ferre Reggers trekt naar Maaseik: “Een beetje een stap in het onbekende” (niderl.). m.nieuwsblad.be.
  6. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie TEAM 2020 2021
    BŁĄD PRZYPISÓW
  7. TEAM 2019-2020 (niderl.). vcgreenyardmaaseik.be.

BibliografiaEdytuj

  • Historia klubu (niderl.). vcgreenyardmaaseik.be. [dostęp 2018-09-09].