Okno Sokole Drugie

Okno Sokole Drugie, Okno Sokole II – schronisko w Dolinie Bolechowickiej na Wyżynie Olkuskiej (część Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej)[1]. Administracyjnie należy do wsi Karniowice w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów[2]. Od 1968 r. skała z jaskinią znajduje się na terenie częściowego rezerwatu przyrody Wąwóz Bolechowicki[3].

Okno Sokole Drugie
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Położenie Dolina Bolechowicka
Właściciel Skarb Państwa
Długość 4 m
Deniwelacja 0
Wysokość otworów 340 m n.p.m.
Ekspozycja otworów ku północny zachód
Kod J.Olk.I-05.05
Położenie na mapie gminy Zabierzów
Mapa lokalizacyjna gminy Zabierzów
Okno Sokole Drugie
Okno Sokole Drugie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Okno Sokole Drugie
Okno Sokole Drugie
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Okno Sokole Drugie
Okno Sokole Drugie
Położenie na mapie powiatu krakowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krakowskiego
Okno Sokole Drugie
Okno Sokole Drugie
Ziemia50°09′14″N 19°47′06″E/50,153889 19,785000
Strona internetowa jaskini

Opis jaskiniEdytuj

Schronisko znajduje się w Turni z Grotami w lewych zboczach Doliny Bolechowickiej. Jego otwór ma ekspozycję południowo-zachodnią i widoczny jest ze szlaku turystycznego wiodącego dnem doliny. Znajduje się na wysokości około 10 m nad ziemią i dotarcie do niego od dołu turni jest trudne i wymaga asekuracji. Łatwiej można wejść do schroniska z lewej strony turni. Za otworem jest niewielka salka o długości 4 m, szerokości 2 m i wysokości 2 m[1].

Schronisko powstało w wyniku procesów krasowych w wapieniach pochodzących z jury późnej. Dno jaskini jest równe, namulisko lessowe. Schronisko jest w całości widne i bez własnego mikroklimatu. Na jego ścianach rozwijają się glony, a na dnie rośliny zielne[1].

Historia poznania i dokumentacjiEdytuj

Sokole Okno II znane jest od dawna. Wzmiankował je archeolog Gotfryd Ossowski w 1880 r. Po raz pierwszy jego plan sporządził Kazimierz Kowalski w 1951 r.[4] Obecny plan opracował A. Górny w 2009 r.[1]

 
Turnia z Grotami
 
Otwór schroniska

W tej samej Turni z Grotami znajduje się jeszcze kilka innych schronisk: Okno Sokole Pierwsze, Okno Sokole Trzecie, Okno Sokole Czwarte i Rura nad Sokolimi Oknami[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Andrzej Górny, Okno Sokole II, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2020-02-21].
  2. Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [dostęp 2020-02-21].
  3. Rezerwat przyrody Wąwóz Bolechowicki. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-05-10].
  4. K. Kowalski, Jaskinie Polski, tom. 1, Warszawa: Państwowe Muzeum Archeologiczne, 1951
  5. Jaskinie Polski, [w:] Jaskinie Polski [online], Państwowy Instytut Geologiczny [dostęp 2019-04-28].