Okno Sokole Trzecie

Okno Sokole Trzecie, Okno Sokole III – schronisko w Dolinie Bolechowickiej na Wyżynie Olkuskiej (część Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej)[1]. Administracyjnie należy do wsi Karniowice w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów[2]. Od 1968 r. skała z jaskinią znajduje się na terenie częściowego rezerwatu przyrody Wąwóz Bolechowicki[3].

Okno Sokole Trzecie
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Położenie Dolina Bolechowicka
Właściciel Skarb Państwa
Długość 3 m
Deniwelacja 0
Wysokość otworów 345 m n.p.m.
Ekspozycja otworów ku północny zachód
Kod J.Olk.I-05.06
Położenie na mapie gminy Zabierzów
Mapa lokalizacyjna gminy Zabierzów
Okno Sokole Trzecie
Okno Sokole Trzecie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Okno Sokole Trzecie
Okno Sokole Trzecie
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Okno Sokole Trzecie
Okno Sokole Trzecie
Położenie na mapie powiatu krakowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krakowskiego
Okno Sokole Trzecie
Okno Sokole Trzecie
Ziemia50°09′14″N 19°47′06″E/50,153889 19,785000
Strona internetowa jaskini

Opis jaskiniEdytuj

Schronisko znajduje się w Turni z Grotami w lewych zboczach Doliny Bolechowickiej. Jego otwór ma ekspozycję południowo-zachodnią i widoczny jest ze szlaku turystycznego wiodącego dnem doliny. Znajduje się na wysokości około 15 m nad ziemią i dotarcie do niego od dołu turni jest trudne i wymaga asekuracji. Łatwiej można wejść do schroniska z lewej strony turni, lub z góry. Za otworem jest korytarzyk o długości 3 m, szerokości 1 m i wysokości 2 m[1].

Schronisko powstało na pionowej szczelinie w wyniku procesów krasowych w wapieniach pochodzących z jury późnej. Nacieków brak. Namulisko złożone z lessu zmieszanego z okruchami wapiennymi. Schronisko jest w całości widne i bez własnego mikroklimatu. Na jego ścianach rozwijają się glony i paproć zanokcica skalna[1].

Historia poznania i dokumentacjiEdytuj

Sokole Okno III znane jest od dawna. Wzmiankował je archeolog Gotfryd Ossowski w 1880 r. Po raz pierwszy jego plan sporządził Kazimierz Kowalski w 1951 r.[4] Obecny plan opracował A. Górny w 2009 r. (na podstawie planu K. Kowalskiego)[1].

W tej samej Turni z Grotami znajduje się jeszcze kilka innych schronisk: Okno Sokole Pierwsze, Okno Sokole Drugie, Okno Sokole Czwarte i Rura nad Sokolimi Oknami[5].

 
Turnia z Grotami

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Andrzej Górny, Okno Sokole III, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2020-02-21].
  2. Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [dostęp 2020-02-21].
  3. Rezerwat przyrody Wąwóz Bolechowicki. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-05-10].
  4. K. Kowalski, Jaskinie Polski, tom. 1, Warszawa: Państwowe Muzeum Archeologiczne, 1951
  5. Jaskinie Polski, [w:] Jaskinie Polski [online], Państwowy Instytut Geologiczny [dostęp 2019-04-28].