Orawska Półgóra

Orawska Półgóra[4], dawniej Połhora[5] (słow. Oravská Polhora, do 1948 Polhora, węg. Polhora, Árvafüred, w latach 1882–1888 także Árvapolhora, łac. Pagus Polgora) – wieś (obec) na Słowacji, w kraju żylińskim, w powiecie Namiestów, najdalej na północ wysunięta miejscowość kraju. Geograficznie i historycznie należy do Orawy.

Orawska Półgóra
Oravská Polhora
Ilustracja
Drewniana zabudowa i nowy kościół
Herb
Herb
Państwo  Słowacja
Kraj  żyliński
Powiat Namiestów
Starosta Michal Strnál[1]
Powierzchnia 84,52[2] km²
Wysokość 686[3] m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

3794[3]
44,89 os./km²
Nr kierunkowy 043
Kod pocztowy 029 47
Tablice rejestracyjne NO
Położenie na mapie kraju żylińskiego
Mapa konturowa kraju żylińskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Orawska Półgóra”
Położenie na mapie Słowacji
Mapa konturowa Słowacji, u góry znajduje się punkt z opisem „Orawska Półgóra”
Ziemia49°31′N 19°27′E/49,516667 19,450000
Strona internetowa

Miejscowość słynie z tradycyjnego rzeźbiarstwa ludowego – znajdują się w niej liczne, góralskie chaty.

Z uzdrowiska Słona Woda (Slaná Voda, przebywał tutaj często znany słowacki poeta Pavol Hviezdoslav) biegnie najstarszy szlak turystyczny na szczyt Babiej Góry i jeden z najstarszych w Beskidach Zachodnich. Źródło w Słonej Wodzie było znane już w średniowieczu, a w 1550 r. znalazło się na mapie Górnej Orawy (była to też pierwsza wzmianka o miejscowości).

W pobliżu wioski na przełęczy Glinne funkcjonowało w latach 1995-2007 drogowe przejście graniczne Oravská Polhora-Korbielów oraz turystyczne od 1997 r. Oravská Polhora-Zawoja-Czatoża, Oravská Polhora-Przywarówka i od 2006 r. Oravská Polhora-Moczarki, zlikwidowane po przystąpieniu Słowacji do Układu z Schengen.

Według spisu z 2001 r., niemal wszyscy mieszkańcy wsi to Słowacy – taką narodowość zadeklarowało 99,23% osób. 0,26% osób określiło się jako Czesi, a 0,09% Polacy[6].

KulturaEdytuj

We wsi jest używana gwara orawska, zaliczana przez polskich językoznawców jako gwara dialektu małopolskiego języka polskiego, przez słowackich zaś jako gwara przejściowa polsko-słowacka[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Zoznam zvolených starostov a primátorov podľa obcí, miest a mestských častí (słow.). Štatistický úrad Slovenskej republiky, 2014. [dostęp 2017-10-09].
  2. Registre obnovenej evidencie pozemkov (słow.). Úrad geodézie, kartografie a katastra SR, 2017-08-10. [dostęp 2017-10-09].
  3. a b Slovakia: Žilinský kraj (ang.). W: City Population [on-line]. [dostęp 2017-10-09].
  4. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. KSNG, 2013. s. 265. [dostęp 2017-11-26].
  5. Nazewnictwo geograficzne świata.
  6. Oravská Polhora – Vybrané výsledky zo sčítania v roku 1991 a 2001 (słow.). Štatistický úrad Slovenskej republiky. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-07)].
  7. Júlia Dudášová-Kriššáková, Goralské nárečia z pohľadu súčasnej slovenskej jazykovedy, Prešov: Vydavateľstvo Prešovskej univerzity v Prešove, 2016, s. 24-29, ISBN 978-80-555-1714-8 (słow.).