Otwórz menu główne

Pałac Ministra Skarbu w Warszawie

Pałac Ministra Skarbu lub pałac Ministrów Skarbu – pałac znajdujący się przy placu Bankowym 3/5 w Warszawie.

Pałac Ministra Skarbu w Warszawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 468 z 1.07.1965
Ilustracja
Pałac Ministra Skarbu i pomnik Juliusza Słowackiego
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres plac Bankowy 3/5
Styl architektoniczny renesans
Architekt Antonio Corazzi
Kondygnacje 3
Rozpoczęcie budowy 1825
Ukończenie budowy 1830
Zniszczono 1944
Odbudowano 1950–1954
Pierwszy właściciel Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Pałac Ministra Skarbu w Warszawie
Pałac Ministra Skarbu w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Ministra Skarbu w Warszawie
Pałac Ministra Skarbu w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pałac Ministra Skarbu w Warszawie
Pałac Ministra Skarbu w Warszawie
Ziemia52°14′31,326″N 21°00′08,075″E/52,242035 21,002243

Spis treści

HistoriaEdytuj

Pałac powstał w latach 1825–1830 według projektu Antonia Corazziego w wyniku przebudowy barokowego pałacu należącego od 1788 do rodziny Ogińskich. Budynek wzniesiony w stylu włoskiego renesansu z przeznaczeniem na rezydencję ministra skarbu Franciszka Ksawerego Druckiego-Lubeckiego. Gmach został wzniesiony pomiędzy budynkiem Giełdy i Banku a pałacem Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu.

Pałac jest 3-kondygnacyjny, 11-osiowy. Charakterystyczną cechą budynku są wielkie tarasy, rzadko spotykane w architekturze Warszawy.

W dwudziestoleciu międzywojennym gmach, po adaptacji dokonanej w latach 1920–1921 przez Mariana Lalewicza, wraz z sąsiednim pałacem Komisji Przychodów i Skarbu był siedzibą Ministerstwa Skarbu (z adresem ul. Rymarska 3/5)[1][2].

We wrześniu 1939 budynek został zbombardowany i spalony. Został odbudowany w latach 1950–1954 pod kierunkiem Piotra Biegańskiego i wraz z sąsiednim Pałacem Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu został przeznaczony na siedzibę Prezydium Stołecznej Rady Narodowej.

W 1951 przed pałacem odsłonięto pomnik Feliksa Dzierżyńskiego wykonany przez Zbigniewa Dunajewskiego. Monument został rozebrany w 1989, a w 2001 w pobliżu miejsca, w którym stał, odsłonięto pomnik Juliusza Słowackiego.

Pałac jest połączony z sąsiadującym pałacem Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu (z którym ma wspólny adres) i pełni funkcje administracyjne. Większą część gmachu zajmują biura Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie. W znajdującej się na pierwszym piętrze Sali im. Stefana Starzyńskiego obraduje Sejmik Województwa Mazowieckiego.

Tablice pamiątkoweEdytuj

Tablice umieszczone na budynku pomiędzy arkadami parteru upamiętniają:

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 599, 601. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Ryszard Mączewski: Warszawa między wojnami. Łódź: Księży Młyn, 2009, s. 16. ISBN 978-83-61253-51-8.

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 601. ISBN 83-01-08836-2.
  • Tadeusz S. Jaroszewski: Księga pałaców Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1985, s. 86. ISBN 83-223-2047-7.