Otwórz menu główne

Pałac Wołodkowiczów w Krakowie

Pałac Wołodkowiczów lub Wołłodkowicza – zabytkowy budynek znajdujący się w centrum Krakowa, przy ul. Lubicz 4, obok dworca kolejowego Kraków Główny, placu Jana Nowaka-Jeziorańskiego i hotelu andel's.

Pałac Wołodkowiczów
Obiekt zabytkowy nr rej. A-126 18.VII.1968
Ilustracja
Pałac Wołodkowiczów, po renowacji (2019)
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Lubicz 4
Typ budynku pałac/willa
Styl architektoniczny eklektyzm
Architekt Władysław Ekielski
Tadeusz Stryjeński
Ukończenie budowy lata 80. XIX wieku
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Pałac Wołodkowiczów
Pałac Wołodkowiczów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac Wołodkowiczów
Pałac Wołodkowiczów
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Pałac Wołodkowiczów
Pałac Wołodkowiczów
Ziemia50°03′54,4″N 19°56′45,2″E/50,065111 19,945889
Pałac Wołodkowiczów, przed renowacją (2009)

Spis treści

HistoriaEdytuj

W miejscu tym w 1. połowie XIX wieku stał niewielki pałac prof. Macieja Józefa Brodowicza. Brodowicz odsprzedał pałacyk Towarzystwu Kolei Krakowsko-Górnośląskiej, a w 1851 roku odkupił go od Towarzystwa Piotr Stanisław Moszyński. Kierując się pobudkami patriotycznymi, zgromadził on w swojej rezydencji wspaniałą kolekcję dzieł sztuki oraz okazałe archiwum i bogatą bibliotekę. Zbiory biblioteczno-archiwalne ulokowane były na parterze pałacu i liczyły ok. 13 tys. pozycji katalogowych. Znajdowało się tam także ok. 30 tys. rycin, a ponadto zbiory kartograficzne, numizmatyczne i sfragistyczne. Na pierwszym piętrze umieszczono natomiast kolekcję ceramiki, malarstwa portretowego i przedmiotów pochodzących z wykopalisk. W sali jadalnej ulokowano bogatą i różnorodną kolekcję dawnej broni. Ze zbiorów tych często korzystał Jan Matejko, Walery Eljasz-Radzikowski i Florian Cynk. Niedługo przed swoją śmiercią (zm. w 1879 r.) Piotr Moszyński sprzedał pałacyk, a swoje zbiory przekazał dzieciom[1].

W 1884 roku zbudowano, dla pochodzących z kresów ziemian, Bolesława i Zofii Wołodkowiczów, nowy pałac będący przykładem eklektyzmu wzorowanego na architekturze francuskiej, zaprojektowany przez krakowskich architektów Tadeusza Stryjeńskiego i Władysława Ekielskiego. Na attyce do dzisiaj widać herb rodziny Wołodkowiczów – Radwan.

W kwietniu 1887 roku przygotowując ulicę Lubicz do budowy przekopu rozebrano "całkowicie mur okalający ogród" poszerzając ulicę o 10 metrów[2].

Pałac przed I wojną światową był w posiadaniu Bogdana Ogińskiego. Tuż przed wybuchem II wojny światowej w kilku pomieszczeniach mieściło się Muzeum Etnograficzne.

Obecnie znajduje się w nim Urząd Pocztowy Kraków 53, w którym wciąż podziwiać można ozdobne stiuki na ścianach pierwszego piętra oraz posadzki parkietowe z różnych gatunków drewna, będące pozostałością dawnego luksusowego wyposażenia.

W 2018 roku rozpoczął się remont pałacu, w ramach którego odnowiono zarówno elewację jak i przebudowano wnętrze. Remont miał przystosować pałac do funkcji usługowo-handlowej[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Żukow-Karczewski, Pałace Krakowa. Pałac Wołodkowiczów, "Echo Krakowa", 18 X 1989 r., nr 203 (13012).
  2. Ulica Lubicz, Krakauer Tagblatt, 1897-04-13, Seite 6, anno.onb.ac.at [dostęp 2018-09-10] (pol.).
  3. Kraków: Ruszył remont Pałacu Wołodkowiczów, bedą w nim sklepy oraz kasyno. W: InvestMap [on-line]. 2018-03-13. [dostęp 2019-05-08].

BibliografiaEdytuj

Jan Adamczewski, Ech, mój Krakowie, Kraków 1980, ​ISBN 83-08-00206-4​.

Linki zewnętrzneEdytuj