Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy paracentezy jako zabiegu stosowanego u chorych z wodobrzuszem . Zobacz też: paracenteza jako zabieg stosowany w otolaryngologii.

Paracenteza – nakłucie jamy otrzewnej u pacjenta z wodobrzuszem.

Wyróżnia się:

Wskazania do paracentezy diagnostycznejEdytuj

Wskazania do paracentezy terapeutycznejEdytuj

PrzeciwwskazaniaEdytuj

Technika zabieguEdytuj

Nakłucie wykonuje się u pacjenta w pozycji półleżącej na plecach igłą (o średnicy 0,7-0,9mm i długości ≥ 40mm) z plastikową kaniulą (tzw. wenflon). Obowiązują zasady zachowania aseptyki. Najlepsze miejsce do nakłucia to punkt leżący w 1/3 odległości między kolcem biodrowym przednim górnym a pępkiem, po stronie lewej (odpowiednik punktu McBurneya po stronie prawej). Stosuje się również nakłucie w linii pośrodkowej ciała około 2 do 3 cm poniżej pępka.

PowikłaniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Morgan LJ, Shochat SJ, Hartman GE. Peritoneal drainage as primary management of perforated NEC in the very low birth weight infant. „J Pediatr Surg.”. 2. 29, s. 310-4, 1994. PMID: 8176608. 

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Szczeklik: Choroby wewnętrzne : podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM, [T. 1]. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 83-7430-031-0.