Pemfigoid

Pemfigoid (łac. pemphigoid, pemphigoid bullosus, BP) – autoimmunologiczna choroba skóry. Dermatoza pęcherzowa, występująca częściej w wieku starszym (rzadko u dzieci), cechująca się dużymi, dobrze napiętymi pęcherzami, usadowionymi w obrębie wykwitów rumieniowo- obrzękowych i w skórze pozornie niezmienionej[1].

Pemfigoid pęcherzowy
ilustracja
ICD-10 L12
L12.0 Pemfigoid bliznowaciejący
L12.1 Przewlekła choroba pęcherzowa dzieci
L12.2 Nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka
L12.8 Inny pemfigoid
L12.9 Nieokreślony pemfigoid

Chorują ludzie po 60 roku życia, częściej kobiety. Może być rewelatorem nowotworów narządów wewnętrznych. Autoprzeciwciała klasy IgG zostają skierowane przeciwko antygenom błony podstawnej, co powoduje powstawanie pęcherzy podnaskórkowych.

Czynniki prowokującymi chorobę są promienie UV, leki, penicyliny, sulfonamidy, furosemid, sulfasalazyna, zewnętrznie- novoscabin, 5–fluorouracyl.

Objawy i przebiegEdytuj

Zmiany skórne mogą być wielopostaciowe: rumieniowo-obrzękowe, pokrzywkowate, przypominające rumień wielopostaciowy, pęcherzowe i pęcherzykowe. Pęcherze są rozmaitych rozmiarów, zwykle dobrze napięte, niekiedy olbrzymie, obok drobnych, częściowo układających się wianuszkowato. Są usadowione w obrębie rumieni lub w skórze pozornie niezmienionej.

Umiejscowienie jest rozmaite, wykwity są często rozsiane na całej skórze. U części chorych mogą występować pęcherze o dobrze napiętej pokrywie również na błonach śluzowych jamy ustnej.

Przebieg jest przewlekły i nawrotowy, wielomiesięczny lub wieloletni[2].

Odmiany kliniczneEdytuj

  • Pęcherzowa – najczęstsza,
  • Rumieniowa,
  • Pęcherzykowa,
  • Guzkowa,
  • Ograniczona do podudzi,
  • Łojotokowa

DiagnostykaEdytuj

  • Kliniczna,
  • Immunologiczna: IF pośrednie, IF bezpośrednie – linijne złogi IgG i składowe dopełniacza na granicy skórno-naskórkowej.
  • Diagnostyka wykluczająca chorobę nowotworową

LeczenieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-2004154-5​, s.244.
  2. Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-2004154-5​, s.245.