Piastoszyn

wieś w województwie kujawsko-pomorskim

Piastoszyn (niem. Petztin) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Kęsowo, przy trasie kolejowej TucholaChojnice (Linia kolejowa nr 208).

Piastoszyn
wieś
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat tucholski
Gmina Kęsowo
Liczba ludności (III 2011) 546[1]
Strefa numeracyjna 52
Tablice rejestracyjne CTU
SIMC 0088638
Położenie na mapie gminy Kęsowo
Mapa lokalizacyjna gminy Kęsowo
Piastoszyn
Piastoszyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piastoszyn
Piastoszyn
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Piastoszyn
Piastoszyn
Położenie na mapie powiatu tucholskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tucholskiego
Piastoszyn
Piastoszyn
Ziemia53°37′37″N 17°43′54″E/53,626944 17,731667

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 546 mieszkańców[1]. Jest trzecią co do wielkości miejscowością gminy Kęsowo.

HistoriaEdytuj

Piastoszyn po raz pierwszy wzmiankowany był w dokumencie z 1345 roku kiedy to za zgodą komtura tucholskiego nadano Baszkowi Wassirrbinowi i jego prawnym dziedzicom uprawnienia do zbudowania karczmy.W 15 wieku wieś stała się kosznajderska, osiedlili się tu kosznajdrzy.Po wojnie 13letniej Piastoszyn stał się własnością Królewską.Od końca 14 wieku istniał w Piastoszynie folwark który po wojnie z Krzyżakami należał do starostwa Tucholskiego. W 16 wieku Piastoszyńscy gburzy (kmiecie)obrabiali po 2 włóki ziemi, z tytułu użytkowania ziemi świadczyli starostwu od włóki 26 groszy i 12 szelągów, 2 kury i korzec owsa.W 1632 roku w miejscowości było 14 gburów (kmieci). Piastoszyńscy gburzy (kmiecie) musieli też w razie potrzeby pracować też w folwarku w Piastoszynie.Podczas potopu Szwedzkiego ludność Piastoszyna zmniejszyła się prawie o połowę.W 17 wieku pojawiła się w Piastoszynie nowa grupa społeczna Zagrodnicy którzy płacili florena od zagrody oraz świadczyli pańszczyzne w folwarku. Mieszkańcy Piastoszyna byli katolikami i w owym czasie Piastoszyn należał do parafii w Raciążu. W 1772 roku Piastoszyn liczył 196 mieszkańców i według spisu Pruskiego głów rodzin z 1772 roku w miejscowości mieszkali następujący głowy rodzin: Berendt Andreas – sołtys, Schreiber Michael – kmieć, Schwemien Casimir – kmieć, Klunder Thomas – kmieć, Schefs Paul – kmieć, Goers Adam – kmieć, Weyland Johann – karczmarz, Berent George – kmieć, Goesch Matheus – kmieć, Schmeltzer Christian – robotnik, Spiechol Martin – robotnik, Grugel Andreas – krawiec, Karnowski Adam – robotnik, Thiel George – robotnik, Schmidt Matheus – owczarz, Prybe Adam – pasterz, Schreiber Martin – robotnik, Spichal Andreas – robotnik, Rissop Peter – robotnik, Pichal Hans – robotnik, Grugel Lorenz – robotnik, Klinger Hans – robotnik, Risop Andreas – robotnik, Hopp Andreas – robotnik, Hopp Michel – robotnik, Isbrenner Michael – robotnik, Risop Michael robotnik, Berend Thomas – robotnik, Deick Simon – robotnik, Schefler Andreas – robotnik, Beyer Christian – kowal oprócz tego mieszkały w Piastoszynie wdowy, kobiety niezamężne z dziećmi oraz 6 starych kobiet utrzymujących się z żebractwa[2].

PrzypisyEdytuj