Otwórz menu główne

Piotr Adamowicz

polski dziennikarz, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL

Piotr Adamowicz (ur. 26 czerwca 1961 w Elblągu) – polski dziennikarz prasowy, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL.

Piotr Adamowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1961
Elbląg
Zawód, zajęcie dziennikarz prasowy
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

ŻyciorysEdytuj

Od końca lat 70. związany z działalnością opozycyjną, początkowo jako współpracownik ROPCiO, następnie Ruchu Młodej Polski. W trakcie strajków sierpnia 1980 zajmował się dystrybucją pism protestujących w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Był etatowym pracownikiem Komisji Krajowej „Solidarności”. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej. W styczniu 1982 został internowany, zwolnienie uzyskał w sierpniu tego samego roku. Do 1987 pozostawał bez stałego zatrudnienia, następnie do 1989 pracował w administracji Gdańskiego Towarzystwa Naukowego[1]. Do końca lat 80. współpracował z podziemnymi strukturami NSZZ „S”[2], zajmując się m.in. kolportażem wydawnictw drugiego obiegu. Był też związany z periodykiem „Przegląd Polityczny[1].

Od 1988 związany z dziennikarstwem. Był korespondentem agencji Agence France Presse, współpracownikiem Reutersa, Deutsche Presse-Agentur, włoskiej agencji ANSA i NBC. Do 1993 publikował w „Życiu Warszawy”, następnie do 2010 w „Rzeczpospolitej[2]. Został też doradcą społecznym Fundacji Centrum Solidarności i Europejskiego Centrum Solidarności, a także przedstawicielem części gdańskich opozycjonistów (m.in. Lecha Wałęsy, Bogdana Borusewicza i Donalda Tuska) w kontaktach z Instytutem Pamięci Narodowej[1].

Jest autorem części biogramów zamieszczanych w trzytomowej publikacji Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956–89 (Ośrodek Karta, Warszawa 2000, 2002 i 2006), współautorem książki Gdańsk według Lecha Wałęsy (Urząd Miejski, Gdańsk 2008). Opracował też autorskie wspomnienia Danuty Wałęsy Marzenia i tajemnice (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2011).

Dwukrotnie wyróżniany nagrodami Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich[2]. W 2009 odznaczony przez Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. W 2015 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności[4].

Jego młodszym bratem był Paweł Adamowicz, prezydent Gdańska w latach 1998–2019.

PrzypisyEdytuj