Piotrowice (powiat jaworski)

wieś w województwie dolnośląskim, powiecie jaworskim
Ten artykuł dotyczy miejscowości w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.

Piotrowice (niem. Peterwitz[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka[3], nad potokiem Staruchą.

Piotrowice
wieś
Ilustracja
Kościół w Piotrowicach
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat jaworski
Gmina Męcinka
Wysokość 215 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 1049[1]
Strefa numeracyjna 76
Kod pocztowy 59-424
Tablice rejestracyjne DJA
SIMC 0365687
Położenie na mapie gminy Męcinka
Mapa konturowa gminy Męcinka, po prawej znajduje się punkt z opisem „Piotrowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Piotrowice”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Piotrowice”
Położenie na mapie powiatu jaworskiego
Mapa konturowa powiatu jaworskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Piotrowice”
Ziemia51°03′39″N 16°08′38″E/51,060833 16,143889

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1945–1954 siedziba gminy Piotrowice. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa legnickiego.

PołożenieEdytuj

Wieś położona 3 km na zachód od Jawora.

NazwaEdytuj

Nazwa miejscowości jest patronimiczną nazwą pochodzącą od imienia męskiego Piotr. Końcówka witz zdradza jej słowiańskie pochodzenie. Niemiecki historyk Otto Koischwitz zapisał w swojej książce o ziemi jaworskiej w 1930 roku nazwę miejscowości pod dwiema nazwami: niemiecką Peterwitz oraz polską Pietrowice[4]. Pierwsza wzmianka z 1250 roku miejscowość wymienia jako „Petrouci”. Znajduje się tu wczesnogotycki kościół pw. NMP z XIII wieku wymieniany w dokumencie datowanym na rok 1335 jako „ecclesia de Petrovicz”[5].

DemografiaEdytuj

Pod względem ludności i obszaru jest to największa miejscowość na terenie gminy Męcinka. Według danych Narodowego Spisu Powszechnego z marca 2011 liczba mieszkańców wsi wynosiła 1049[1].

GospodarkaEdytuj

We wsi znajdują się m.in. sklepy spożywcze, warsztat samochodowy, zakłady ślusarskie, szkoła podstawowa oraz kopalnia odkrywkowa bazaltu.

HistoriaEdytuj

Wieś pierwszy raz wzmiankowana w 1250, w XVI w. miał tu miejsce bunt chłopstwa przeciwko wyzyskowi feudalnemu[6].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[7]:

  • kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, z pierwszej połowy XIII, zniszczony w 1813 przez wojska napoleońskie, uszkodzony w 1945, odbudowany w latach 1959-1960. W sklepieniu prezbiterium oryginalna dekoracja z wmurowanych garnków, które miały poprawić akustykę wnętrza. Barokowe rzeźby na ołtarzu pochodzą z kościoła w Lubiążu[6]
  • cmentarz przy kościele
  • zespół pałacowy z pierwszej połowy XVIII-XIX w. składający się z:

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-2].
  4. Otto Koischwitz, Jauer – ein Wegweiser durch die Heimat und ihre Geschichte, Jauer 1930, s. 107.
  5. Stanisław Jastrzębski, „Jawor i okolice”, Ossolineum Wrocław 1973, s. 135.
  6. a b Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 365.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 32. [dostęp 7.9.2012].