Otwórz menu główne

Plac Komuny Paryskiejplac w Łodzi położony w centrum Łodzi, przy południowo-zachodnim narożniku ulic Juliana Tuwima i Henryka Sienkiewicza[1], w dzielnicy Śródmieście; nazwa od 1951 roku[2].

POL Łódź flag.svg Łódź
plac
Komuny Paryskiej
Centrum
Budynek Urzędu Miasta Łodzi, widok od strony pl. Komuny (od tyłu).
Budynek Urzędu Miasta Łodzi, widok od strony pl. Komuny (od tyłu).
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
plac Komuny Paryskiej
plac Komuny Paryskiej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Komuny Paryskiej
plac Komuny Paryskiej
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
plac Komuny Paryskiej
plac Komuny Paryskiej
51,764920°N 19,460502°E/51,764920 19,460502

HistoriaEdytuj

Działka, na której zbudowano północną część placu (parking), przez większość XIX stulecia była własnością Zgromadzenia Majstrów Tkackich. Ciągnęła się ona od ul. Piotrkowskiej i przez dłuższy czas pozostawała niezabudowana. Urządzano tu bowiem przeróżne zabawy i ślizgawki. W latach 50. XIX wieku powstała na południowo-wschodnim narożniku obecnego skrzyżowania druga świątynia katolicka w Łodzi i pierwsza murowana – kościół Podwyższenia Świętego Krzyża. W następnym dziesięcioleciu planowano na placu Majstrów Tkackich budowę gmachu mającej być utworzonej pierwszej uczelni wyższej w mieście – Instytutu Politechnicznego, który jednak nie został zrealizowany. Również w tym czasie rozważano o wytyczeniu w tym miejscu obszernego placu. Pomysł powrócił w dwudziestoleciu międzywojennym. Ostatecznie plac powstał na gruntach przejętych przez miasto za długi od zbankrutowanej rodziny fabrykanckiej – Heinzlów, a jego południową pierzeję wyznaczono wzdłuż nowo wytyczonej, krótkiej ulicy, której w tym czasie nadano nazwę Nowo-Świętokrzyska. Początkowo plac był bezimienny, więc nazywano go po prostu placem przy ulicy Świętokrzyskiej. Przy tej ulicy w II poł. lat 30 XX w. stanęły trzy modernistyczne kamienice i okazała willa, z których ostatnia (pod nr 4) została ostatecznie otynkowana dopiero w latach 70. XX wieku.

Plac w aktualnej postaci został ukształtowany na początku lat 50. XX w., kiedy to na dawnym placu niemieckiego klubu sportowego "Union-Touring" powstał parking i stacja benzynowa (część północna obecnego). Na drugiej części, południowej, wolnego terenu powstał skwer. Wszystkie te działania związane były z uporządkowaniem i przemianowaniem tego obszaru w centrum miasta (w tym czasie ok. 50 m. od geograficznego środka Łodzi na skrzyżowaniu ul. Piotrkowskiej i J. Tuwima) na plac Komuny Paryskiej. Tym samym nazwa jego obecnej południowej pierzei a podówczas ulicy Świętokrzyskiej przestała istnieć[1]. Działania te były również związane z kształtowaniem się w tym rejonie centrum decyzyjnego władz Łodzi, które obrało sobie za siedzibę pałac łódzkich fabrykantów Heinzlów przy ul. Piotrkowskiej 104, a znajdujące się na jego zapleczu budynki pofabryczne przebudowano na biura, z Salą Posiedzeń ówczesnej Miejskiej Rady Narodowej. Plac w tym układzie znalazł się na tyłach tego zespołu.

W kwietniu 2014 r. radni PiS zaproponowali przemianowanie placu na „pl. Prez. Lecha Kaczyńskiego” i ustawienie na jego południowo-zachodnim fragmencie pomnika Lecha Kaczyńskiego. Inicjatywa spotkała się ze zdecydowanym protestem większości łodzian[3] oraz stała się też impulsem do działań happeningowych, m.in. naklejono na przedwcześnie ustawioną tablicę z proponowaną nazwą Placu napisu „Plac Boba Marleya” w tym samym kolorze i stylu czcionki[4]. Ostatecznie do zmiany tej nie doszło.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Plac Komuny Paryskiej. topografie.pl. [dostęp 2015-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-02)].
  2. Jaka to dzielnica?. jakatodzielnica.pl. [dostęp 2015-08-12].
  3. Będzie pomnik Lecha Kaczyńskiego w Łodzi? Radni decydują. naszemiasto.pl, 2014-06-04. [dostęp 2016-07-04].
  4. Skwer Boba Marleya w Łodzi na skwerze Lecha Kaczyńskiego. naszemiasto.pl. [dostęp 2016-07-04].