Otwórz menu główne

Przepraszam, czy tu biją?

Przepraszam, czy tu biją?polski film fabularny z 1976 w reżyserii Marka Piwowskiego utrzymany w konwencji kryminału. W obsadzie wystąpili w większości amatorscy aktorzy. Film otrzymał Nagrodę Główną na 3. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku w 1976. W epizodzie, jako wokalista w Maximie, udział w filmie wziął wokalista grupy rockowej Budka Suflera Krzysztof Cugowski. Mocną stroną filmu są żywe, dowcipne dialogi[1].

Przepraszam, czy tu biją?
Gatunek kryminalny, sensacyjny
Data premiery 22 listopada 1976
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 90 min
Reżyseria Marek Piwowski
Scenariusz Marek Piwowski
Główne role Jerzy Kulej
Jan Szczepański
Zdzisław Rychter
Ryszard Faron
Muzyka Piotr Figiel
Zdjęcia Witold Stok
Montaż Irena Choryńska
Produkcja Zespół Filmowy „Silesia”
Nagrody
Główna Nagroda na FPFF
Nagroda na FPFF 1976 za muzykę

Opis fabułyEdytuj

Przywódca przestępczej grupy, Belus (Zdzisław Rychter) chcąc sprawdzić lojalność jej członków, organizuje fikcyjne włamanie do jubilera. Sam powiadamia milicję i z ukrycia obserwuje, który z kumpli sypnie. Zdrajcą okazuje się Bimber (Jerzy Górecki). Po jego zeznaniach milicja dowiaduje się, że napad był pozorowany, a prawdziwy skok dopiero się szykuje. Inspektorzy Milde (Jerzy Kulej) i Górny (Jan Szczepański) usiłują namówić chłopaka zwanego „Studentem” (Ryszard Faron) do współpracy i uczynić wszystko, aby złapać sprytnego Belusa.

W filmie, jako plener i wnętrza, wykorzystano Spółdzielczy Dom Handlowy „Sezam” w Warszawie, a końcowe sceny były zrealizowane na dachu budynku[2].

ObsadaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.
  2. Grzegorz Sołtysiak: Filmowy przewodnik po Warszawie. Warszawa: Muzeum Powstania Warszawskiego, 2007, s. 48–49. ISBN 978-83-60142-70-7.

Linki zewnętrzneEdytuj