Otwórz menu główne

Ulica Bracka w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Bracka w Warszawie – jedna z ulic Śródmieścia Warszawy, biegnąca od ul. Żurawiej i placu Trzech Krzyży do ul. Chmielnej.

Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Bracka
Śródmieście Północne, Śródmieście Południowe
Ulica Bracka przy placu Trzech Krzyży
Ulica Bracka przy placu Trzech Krzyży
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Żurawia
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Mysia/ul. Nowogrodzka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg Aleje Jerozolimskie
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Krucza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Chmielna
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Bracka
ulica Bracka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Bracka
ulica Bracka
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Bracka
ulica Bracka
Ziemia52°13′49,7″N 21°01′09,2″E/52,230472 21,019222
Ulica Bracka przed I wojną światową, widok w kierunku Placu Trzech Krzyży

Spis treści

HistoriaEdytuj

Pierwotnie fragment ciągu ulic Wiejskiej, Bagno i Zgoda, dawnego traktu z Ujazdowa do Grzybowa, uregulowana już około roku 1770. W tym miejscu trakt przechodził przez grunty należące do różnych zakonów i bractw, stąd nazwa ulicy[1].

Przed końcem XVIII wieku zabudowa ulicy składała się z drewnianych domów i dworków; w tym czasie też – około roku 1790 u zbiegu z ul. Chmielną wzniesiono również drewnianą rotundę pierwszego cyrku w Warszawie, zwanego "Hecą".

Po przeprowadzeniu Alej Jerozolimskich w latach 1823–1824 na narożnym placu u zbiegu obu ulic wystawiono niewielki budynek Koszar Drogi Jerozolimskiej.

Naprzeciwko, pod numerem 11/13 w roku 1834 została zbudowana kamienica Gołaszewskich, zaprojektowana przez Antonia Corazziego, w późniejszym okresie przebudowana dla Leona Rakowskiego, jednocześnie kierującego pracami budowlanymi.

Prawdziwie wielkomiejskie realizacje przy Brackiej przyniósł dopiero okres po roku 1875; kamienice osiągały już gabaryt do czterech pięter, zaś ich twórcami byli nierzadko najwybitniejsi architekci.

W latach 1903-1910 powstały przy Brackiej jeszcze cztery kamienice, w tym pod numerem 13 kamienica Kasy Pożyczkowo-Oszczędnościowej "Zgoda", zaprojektowana przez Dawida Lande i wyróżniająca się ozdobną, narożną wieżyczką oraz bogatym secesyjno-eklektycznym wystrojem. W okresie 1913-1914 na północnym odcinku ulicy wzniesiono gmach Domu Towarowego Braci Jabłkowskich, przykład architektury modernizmu, którego autorem byli Karol Jankowski i Franciszek Lilpop.

Wydarzenia roku 1939 nie przyniosły większych zniszczeń zabudowy; dopiero w okresie powstania warszawskiego większość zabudowy uległa zniszczeniu. W okolicach ulicy Brackiej toczyły się w okresie powstania zaciekłe walki, a żołnierze niemieccy dopuszczali się licznych zbrodni na mieszkańcach pobliskich domów.

W okresie powojennym w bezpośredniej okolicy Brackiej zaszły poważne zmiany urbanistyczne. W 1948 przebite zostało przedłużenie ul. Kruczej, zaś źle zaprojektowane skrzyżowanie z Alejami Jerozolimskimi przerwało łączność komunikacyjną dwóch odcinków ulicy. W 2011 w poprzek osi widokowej ulicy stanął budynek Wolf Bracka zaprojektowany przez Stefana Kuryłowicza.

Ważniejsze obiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 138. ISBN 978-83-62189-08-3.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj