Otwórz menu główne

Pyrnik

wieś w województwie lubuskim

Pyrnikwieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Bojadła.

Pyrnik
wieś
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat zielonogórski
Gmina Bojadła
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 66-130
Tablice rejestracyjne FZI
SIMC 0907987
Położenie na mapie gminy Bojadła
Mapa lokalizacyjna gminy Bojadła
Pyrnik
Pyrnik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pyrnik
Pyrnik
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Pyrnik
Pyrnik
Położenie na mapie powiatu zielonogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zielonogórskiego
Pyrnik
Pyrnik
Ziemia51°55′09″N 15°48′31″E/51,919167 15,808611

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisana jest[1]:

  • dzwonnica wiejska, szachulcowa, z połowy XIX wieku
  • [2]

Historia wsiEdytuj

Wzmiankowana w 1482 roku(Pirnig) oraz w 1541 roku(Pyrnick). W 1482 roku była w rękach rodu von Zabeltitz. Później wieś jest w posiadaniu rodziny von Dyhern. W 1688 roku wymieniany jako właściciel dóbr jest Wolf Alexander von Stosch, od którego w 1689 roku zakupił wieś Heinrich Johann von Dünnewald, właściciel Zaboru, ożeniony z Kathariną Elisabeth von Blumenthal. Po nim dobra dziedziczy jego syn, Ludwig von Dünnewald(1712). W 1722 roku majątek w posiadaniu Johana Tobiasa von Knobelsdorff. Kolejnym właścicielem dóbr zostaje baron von Zedlitz wymieniony w 1748 roku ale już w 1765 roku majątek w posiadaniu Friedricha Hansa Karla księcia von Schӧnaich-Carolath.  W 1791 roku wieś posiada Ernst August Ferdinand von Schӧnaich-Carolath. Posiadał dobra do 1829 roku. Od 1845 roku posiada księżniczka Johanne Biron( 1773- 1876), żona Franciszka Pignatellego księcia Acerenza di Belmonte. Kolejnym posiadaczem majątku zostaje Pauline Marie Louise księżna von  Hohenzollern-Hechingen a następnie hrabiowie von Rothenburg.

PrzypisyEdytuj

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 104. [dostęp 25.2.13].
  2. Lindie Koorts, Historia@60: Reflection and renewal, „Historia”, 61 (1), 2016, s. 1–5, DOI10.17159/2309-8392/2016/v61n1a1, ISSN 2309-8392 [dostęp 2019-03-18].