Rakesh Sharma

indyjski pilot i kosmonauta

Rakesh Sharma (pendż. ਰਾਕੇਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ; ur. 13 stycznia 1949 w Patiali) – indyjski pilot wojskowy, pierwszy indyjski kosmonauta. Poleciał na stację kosmiczną Salut 7 na pokładzie statku Sojuz T-11 3 kwietnia 1984 roku w ramach programu Interkosmos[1][2]

Rakesh Sharma
ਰਾਕੇਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ
Ilustracja
Rakesh Sharma
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1949
Patiala w Pendżabie
Narodowość  Indie
Funkcja kosmonauta badacz
Łączny czas misji kosmicznych 7 dni, 21 godzin, 40 minut
Misje Sojuz T-11 / Sojuz T-10
Stopień wojskowy podpułkownik
Wyuczony zawód pilot
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku RadzieckiegoAshoka Chakra ribbon.svgOrder LeninaMedal „Za zasługi w podboju kosmosu”

Życie osobisteEdytuj

Rakesh Sharma urodził się w Patiali w indyjskim Pendżabie 13 stycznia 1949 roku. Skończył St. George’s Grammar School w Hajdarabadzie, następnie uczęszczał do Nizam College. Z żoną Madhu mają dwoje dzieci: syna Kapila, który jest reżyserem filmowym, i córkę Kritikę[3][4].

Przebieg karieryEdytuj

Służba w siłach powietrznychEdytuj

W 1966 roku Rakesh Sharma wstąpił do indyjskiej Akademii Obrony Narodowej, po jej ukończeniu w 1970 roku wstąpił w szeregi Indyjskich Sił Powietrznych jako pilot[5]. Latał na MiG-21, w 1971 roku brał udział w działaniach bojowych przeciwko Pakistanowi w toku wojny o niepodległość Bangladeszu[5][6]. Szybko awansował i został majorem sił powietrznych[2].

Lot w kosmosEdytuj

20 sierpnia 1982 roku został wybrany do udziału w programie Interkosmos, z którym współpracowała Indyjska Organizacja Badań Kosmicznych, i do lotu w kosmos[7].

2 kwietnia 1984 roku wystartował na pokładzie Sojuza T-11 z kosmodromu Bajkonur, stając się pierwszym obywatelem Indii, który poleciał w kosmos. Celem misji była wizyta krótkookresowa na radzieckiej stacji orbitalnej Salut 7. Dowódcą załogi był Jurij Małyszew, a inżynierem lotu – Giennadij Striekałow.

Na pokładzie stacji Sharma spędził niespełna osiem dni, przeprowadzając doświadczenia naukowe i techniczne – w sumie czterdzieści trzy sesje eksperymentów, poświęconych głównie biomedycynie i teledetekcji[7]. Załoga przeprowadziła telekonferencję z udziałem prominentnych radzieckich polityków i premier Indii Indiry Gandhi. Zapytany przez nią, jak wyglądają Indie z kosmosu, odparł: „najlepiej na świecie” (urdu ‏Sare Jahan se Accha‎), tytułem jednego z najsłynniejszych wierszy patriotycznych w języku urdu. Dzięki misji Sharmy Indie stały się czternastym państwem świata, które wysłało człowieka w kosmos[7].

Dalsza pracaEdytuj

Na emeryturę odszedł w stopniu Wing Commandera (podpułkownika). W 1987 roku został zatrudniony w Hindustan Aeronautics Limited jako główny pilot doświadczalny w oddziale w Nashiku, gdzie pracował do 1992 roku, kiedy przeprowadził się do Bengaluru i objął stanowisko szefa zespołu oblatywaczy HAL. Pracował także przy konstrukcji Tejasa[7].

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cosmonaut Biography: Rakesh Sharma (ang.). Spacefacts.de. [dostęp 1 maja 2016].
  2. a b Rakesh Sharma (ang.). Mapsofindia.com. [dostęp 1 maja 2016].
  3. Sumit Jha: Kapil Sharma to make his directorial debut (ang.). 4 sierpnia 2011. [dostęp 1 maja 2016].
  4. Stephen David: Cosmonaut on terra firma (ang.). 15 kwietnia 1996. [dostęp 1 maja 2016].
  5. a b Erik Gregersen: Rakesh Sharma (ang.). britannica.com. [dostęp 1 maja 2016].
  6. Anjali Bisaria: 10 Facts About Astronaut Rakesh Sharma, The First Indian To Go To Space (ang.). W: India Times [on-line]. 2016-02-21. [dostęp 2016-04-30].
  7. a b c d e Pankaja Srinivasan: The down to earth Rakesh Sharma (ang.). 2010-04-04. [dostęp 1 maja 2016].

Linki zewnętrzneEdytuj