Otwórz menu główne

Rezerwat przyrody Śnieżyczkiflorystyczny rezerwat przyrody w gminie Repki, w powiecie sokołowskim (województwo mazowieckie). Znajduje się na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Sokołów (leśnictwo Repki, oddział 250)[1].

Śnieżyczki
rezerwat florystyczny
Typ florystyczny
Podtyp roślin zielnych i krzewinek
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Mezoregion Wysoczyzna Siedlecka
Data utworzenia 1980
Akt prawny M.P. z 1980 r. nr 30, poz. 171
Powierzchnia 25,27 ha
Położenie na mapie gminy Repki
Mapa lokalizacyjna gminy Repki
Śnieżyczki
Śnieżyczki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Śnieżyczki
Śnieżyczki
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Śnieżyczki
Śnieżyczki
Położenie na mapie powiatu sokołowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sokołowskiego
Śnieżyczki
Śnieżyczki
Ziemia52°24′14″N 22°22′28″E/52,403889 22,374444

Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 15 grudnia 1980 roku (M.P. z 1980 r. nr 30, poz. 171[2]) na powierzchni 25,27 ha. Zgodnie z rejestrem gruntów jest to działka nr 1170 o powierzchni 24,92 ha[1].

Według Zarządzenia celem ochrony jest zachowanie bogatego i jednego z niewielu w Polsce nizinnej stanowiska ginącego gatunku chronionego – śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis).

Spis treści

Klasyfikacja rezerwatuEdytuj

Jest to rezerwat florystyczny (Fl) objęty ochroną częściową;

  • według głównego przedmiotu ochrony jest to rezerwat florystyczny (PFl), podtypu roślin zielnych i krzewinek (rzk),
  • według głównego typu ekosystemu należy do typu leśnego i borowego (EL), podtypu lasów nizinnych (lni)[1].

Przedmiot i cel ochronyEdytuj

Przedmiotem ochrony jest stanowisko śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis). Celem ochrony jest zachowanie i stabilizacja stanowiska tej rośliny.

Walory przyrodniczeEdytuj

Śnieżyczka przebiśnieg jest niewielką rośliną cebulkową kwitnącą na przedwiośniu. Należy do roślin, których centrum występowania znajduje się w Karpatach i innych terenach południowej Polski. Na terenach niżowych występuje bardzo rzadko. Zwłaszcza tak bogate stanowisko jest unikatowe, tym bardziej że śnieżyczka na tym terenie znajduje się w ekspansji, wchodząc na tereny sąsiednich wydzieleń leśnych[1].

Wczesną wiosną obok śnieżyczki kwitną: zawilec gajowy i zawilec żółty, przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis), złoć żółta (Gagea lutea) oraz rzadka na tym terenie, biało kwitnąca zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides). Innymi rzadkimi gatunkami występującymi w rezerwacie są: turzyca leśna (Carex sylvatica), jaskier kaszubski (Ranunculus cassubicus) i czartawa drobna (Circaea alpina)[1].

Śnieżyczka występuje w płatach wielogatunkowych lasów liściastych. Ich drzewostan buduje grab pospolity (Carpinus betulus), dąb szypułkowy (Quercus robur), olsza czarna (Alnus glutinosa), brzoza brodawkowata (Betula pendula) i topola osika (Populus tremula). Zdarza się klon pospolity (Acer platanoides) i jesion wyniosły (Fraxinus excelsior). Wśród krzewów przeważa czeremcha zwyczajna (Prunus padus) i wiciokrzew suchodrzew (Lonicera xylosetum). W runie dominują: gajowiec żółty (Lamiastrum galeobdolon), zawilec gajowy i żółty (Anemone nemorosa i A. ranunculoides), podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria) oraz kopytnik pospolity (Asarum europaeum).

Zagospodarowanie rezerwatu polega głównie na prowadzeniu niezbędnych prac pielęgnacyjnych, związanych głównie z poprawą jego stanu sanitarnego (użytki przygodne). Prowadzone są także cięcia pielęgnacyjne na powierzchniach młodszych wydzieleń drzewostanu.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Plan Urządzenia Lasu dla Nadleśnictwa Sokołów na lata 2016-2025 wg stanu lasu w dniu 1 stycznia 2016. Program Ochrony Przyrody. Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Warszawie. [dostęp 2019-05-14].
  2. Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 15 grudnia 1980 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody M.P. z 1980 r. nr 30, poz. 171

Linki zewnętrzneEdytuj