Sławomir Gawlas

Sławomir Gawlas (ur. 1949) – polski historyk, mediewista, badacz dziejów Rzeszy niemieckiej, kolonizacji na prawie niemieckim oraz rozwoju świadomości narodowej. Pracownik Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, kierownik Zakładu Nauk Pomocniczych Historii i Metodologii Historii oraz członek Rady Naukowej Instytutu.

Sławomir Gawlas
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1949
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1977
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1995
Uniwersytet Warszawski
Profesura 2013
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

W 1972 roku obronił magisterium na Uniwersytecie Warszawskim, a w pięć lat później doktorat, od 1976 roku nierozerwalnie związany IH UW. W 1995 roku obronił habilitację. W 1998 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego IH UW. W 2012 roku został uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi[1]. W 2013 prezydent Bronisław Komorowski nadał mu tytuł naukowy profesora[2].

Publikacje zwarteEdytuj

  • O kształt zjednoczonego Królestwa. Niemieckie władztwo terytorialne a geneza społeczno-ustrojowej odrębności Polski, Warszawa 1996.
  • Stosunki międzywyznaniowe w Europie Środkowej i Wschodniej w XIV-XVII wieku, red. M. Dygo, S. Gawlas, H. Grala, Warszawa 2002.
  • Ostmitteleuropa im 14.-17. Jahrhundert – eine Region oder Region der Regionen?, red. M. Dygo, S. Gawlas, H. Grala, Warszawa 2003.
  • Ziemie polskie wobec Zachodu. Studia nad rozwojem średniowiecznej Europy, red. S. Gawlas, Warszawa 2006.
  • Historia społeczna późnego średniowiecza. Nowe badania, red. S. Gawlas, Warszawa 2012.

PrzypisyEdytuj

  1. Bartłomiej Międzybrodzki, Tomasz Leszkowicz: 80-lecie Instytutu Historycznego UW (3). Święto Instytutu, święto Profesora... (pol.). Histmag.org, 2010-10-23. [dostęp 2013-04-29].
  2. "Ciekawość motorem rozwoju zawodowego" (pol.). Prezydent.pl, 2013-04-22. [dostęp 2018-08-26].

Linki zewnętrzneEdytuj