Otwórz menu główne

SKF (Svenska Kullagerfabriken AB) – szwedzki producent łożysk. Jest obecnie największym na świecie dostawcą łożysk tocznych, opraw łożyskowych, oraz części i przyrządów służących do łożyskowania.

Aktiebolaget SKF
SKF logo.svg
Ilustracja
Siedziba SKF w Göteborgu
Państwo  Szwecja
Siedziba Göteborg
Data założenia 1907
Prezes Alrik Danielson
Zatrudnienie 42 900 (2008)
Dane finansowe
Przychody 58 559 milionów SEK (2007)
brak współrzędnych
Strona internetowa
SKF, Schweinfurt, 2012

HistoriaEdytuj

Na początku XX wieku młody szwedzki inżynierSven Wingquist – pracownik manufaktury włókienniczej Gamlestadens Textile Industry prowadził badania nad zmodernizowaniem węzłów łożyskowych w swoim miejscu pracy. Wynikiem tych badań było opatentowanie nowoczesnego wówczas łożyska kulkowego. Modernizacja wyszła na tyle dobrze, że dyrekcja zakładu zdecydowała się założyć fabrykę produkującą nowy typ łożysk. W roku 1907 została założona firma Svenska Kullagerfabriken, a jej dyrektorem został Sven Wingqvist. Od roku 1909 zagraniczne oddziały firmy były tworzone pod nazwą SKF. Firma się tak gwałtownie rozwijała, że w 1912 roku miała już swoje oddziały w 32 państwach, od Japonii i Australii po Meksyk. W tymże roku także otwarła w Szwecji własny instytut badawczy łożysk. W 1923 zostało otworzone przedstawicielstwo w Polsce, głównie z myślą o zapotrzebowaniu rynku na łożyska toczne w tworzącym się w Polsce przemyśle maszynowym (COP). W roku 1926 jedna ze spółek-córek SKF, rozpoczęła także produkcję samochodów Volvo. W 1970 r. przedsiębiorstwo miało już 68 fabryk, w których pracowało ponad 67 tys. pracowników. W 1980 roku powstaje projekt pod nazwą FlexLink, mający na celu zwiększenie wydajności wytwarzania łożysk. W wyniku prac nad projektem powstaje konstrukcja przenośników płytkowych. Zostaje też utworzona spółka córka FlexLink.

TeraźniejszośćEdytuj

Obecnie SKF jest największym na świecie producentem łożysk tocznych, opraw i smarów łożyskowych. Posiada 110 fabryk w 28 państwach (w tym w Polsce). Przedsiębiorstwo posiada własne instytuty badawcze oraz wprowadza na rynek nowe standardy i typy łożysk tocznych (np. łożysko baryłkowe, łożysko toroidalne).

BibliografiaEdytuj