SS Hel – polski drobnicowiec, jeden z dwóch bliźniaczych parowców zbudowanych dla armatora Żegluga Polska w roku 1935 w Wielkiej Brytanii (drugim był SS „Puck”).

SS Hel
Ilustracja
Bandera  Polska
Call sign SPAO
Port macierzysty Gdynia
Armator Żegluga Polska / PLO
Historia
Stocznia Swan Hunter and Wigham Richardson,

Newcastle upon Tyne

Data wodowania 22 marca 1935
Data oddania do eksploatacji 1935
Data wycofania ze służby 1961
Dane techniczne
Nośność (DWT) 1545/1547[1]
Liczba członków załogi 17/23[1]
Liczba pasażerów 2/0[1]
Długość całkowita (L) 73,6 m
Szerokość (B) 11,1 m
Zanurzenie (D) 4,6 m
Pojemność brutto: 1066/1095[1] RT

netto: 504/438[1] RT

Napęd mechaniczny
Silnik trzycylindrowa tłokowa maszyna parowa
Moc silnika 1050 KM
Prędkość maks. 10 w.

Zwodowany 22 marca 1935, przybył po raz pierwszy do Gdyni 23 kwietnia 1935[2]. Pływał początkowo do portów Europy Zachodniej, a od lutego 1939 roku na linii śródziemnomorskiej do Włoch. W czasie II wojny światowej w konwojach.

Po wojnie wrócił 12 marca 1946 do Polski do służby w Żegludze Polskiej[2]. W 1951 roku przejęty przez Polskie Linie Oceaniczne[2]. Skasowany w 1961 przez pewien czas był wykorzystywany jako magazyn portowy. Potem złomowany.

W 1953 roku Marynarka Wojenna rozważała przejęcie statku i jego przebudowę na stawiacz min, przenoszący około 170 min w komorach minowych. Projekt przebudowy opracowano w styczniu 1954, lecz na skutek odprężenia w stosunkach międzynarodowych, z przejęcia statku i przebudowy zrezygnowano[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e po wojnie
  2. a b c Miciński Kolicki ↓, s. 48.
  3. Robert Rochowicz. Stawiacze min z „cywila”. „Morze”. 9/2017. III (24), s. 38-40, 2017. 

BibliografiaEdytuj