Otwórz menu główne

SS Krakówmasowiec zbudowany w roku 1925 we francuskiej stoczni Chantiers Navals Français w Blainville-sur-Orne koło Caen. Bliźniaczymi statkami były SS "Wilno", SS "Katowice", SS "Poznań" oraz SS "Toruń". Statki te nazywane były, ze względu na pochodzenie, francuzami.

SS Kraków
Ilustracja
Poprzednie nazwy

Frimaire

Bandera  Polska
Port macierzysty Gdynia
Armator ŻP/PŻM
Historia
Stocznia Chantiers Navals Français w Blainville
Data wodowania 1925
Data wycofania ze służby 1959
Dane techniczne
Nośność (DWT) 3000
Liczba członków załogi 28
Długość całkowita (L) 84,60 m
Szerokość (B) 12,10 m
Zanurzenie (D) 5,50 m
Pojemność brutto 2018 RT

netto: 1121 RT

Napęd mechaniczny
Silnik trzycylindrowa maszyna parowa
Moc silnika 1200 KM
Prędkość maks. 9 w.

Przed wojnąEdytuj

„Kraków” wszedł do Gdyni w styczniu 1927 roku. W uroczystości poświęcenia i podniesienia polskiej bandery uczestniczył ówczesny minister przemysłu i handlu, budowniczy portu w Gdyni Eugeniusz Kwiatkowski. Statek pływał głównie po Bałtyku i Morzu Północnym, ale był też pierwszym statkiem Polskiej Marynarki Handlowej, który w roku 1928 przeszedł przez Kanał Sueski w poszukiwaniu rynków zbytu na Morzu Czerwonym. Tam też, w porcie Dżidda, załadowano na pokład stado owiec − osobisty dar szejka Hidżazu dla Polski[1].

Na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku stał się – za sprawą drukowanej w odcinkach w tygodniku „Płomyczek” powieści – bardzo popularny wśród dzieci[1].

W konwojachEdytuj

W chwili wybuchu II wojny światowej znajdował się na Morzu Śródziemnym, gdzie wkrótce zaczął pływać we francuskich konwojach. Po kapitulacji Francji w czerwcu 1940 roku odłączył się (pod pozorem konieczności uzupełnienia paliwa) od jednego z takich konwojów i zawinął do Gibraltaru, „gdzie dał się aresztować” Brytyjczykom[1].

Następne wojenne lata spędził w atlantyckich konwojach, a w 1944 brał udział w lądowaniu w Normandii.

W PRLEdytuj

21 września 1945 „Kraków”, jako pierwszy polski statek po wojnie, wszedł do zrujnowanego portu w Gdyni. Od roku 1951 pływał dla Polskiej Żeglugi Morskiej, a 1 stycznia 1959 został skasowany i przekazany Zarządowi Portu w Szczecinie jako pływający magazyn MP 1[2].

Ostatecznie w roku 1964 oddany został na złom.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c J.Piwowoński, s.18.
  2. J.Piwowoński, s.20.

BibliografiaEdytuj

  • Jan Piwowoński: Flota spod biało-czerwonej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1989. ISBN 83-10-08902-3.