Sam Ermolenko

żużlowiec amerykański

Sam Ermolenko, właściwie Guy Allen Ermolenko (ur. 23 listopada 1960 w Maywood) – amerykański żużlowiec.

Sam Ermolenko
Ilustracja
Sam Ermolenko (2008)
Pełne imię i nazwisko Guy Allen Ermolenko
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1960
Maywood
Kariera seniorska
Lata Klub
Liga brytyjska
1983–1984 Poole Pirates
1986–1995 Wolverhampton Wolves
1996 Sheffield Tigers
1997 Belle Vue Aces
1998 Wolverhampton Wolves
1999 Hull Vikings
2000–2001 Wolverhampton Wolves
2002 Belle Vue Aces
2003–2004 Wolverhampton Wolves
2005 Peterborough Panthers
Liga RFN
1989–1990 AC Landshut
Liga duńska
1991 SSK Slangerup
1996 VSK Vojens
Liga polska
1992–1994 Polonia Bydgoszcz
1995–1996 J.A.G. Speedway Łódź
1997 Włókniarz Częstochowa
1998 Wybrzeże Gdańsk
1999–2000 ŁTŻ Łódź
2001 TŻ Opole
2002 Gwardia Warszawa
Liga szwedzka
1992–1998 Västervik Speedway
1999–2003 Valsarna Hagfors
2005 Dackarna Målilla
2006 Rospiggarna Hallstavik
Liga niemiecka
2000 MSC Brokstedt
2001 AC Landshut
2003 MC Parchim/Wolfslake
2005 MC Bergring Teterow
Dorobek medalowy
Żużel Speedway logo.svg
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Mistrzostwa świata
złoto 1990 Pardubice drużynowo
złoto 1992 Lonigo parowo
złoto 1992 Kumla drużynowo
złoto 1993 Pocking indywidualnie
złoto 1993 Coventry drużynowo
złoto 1998 Vojens drużynowo
srebro 1985 Long Beach drużynowo
srebro 1986 Pocking parowo
srebro 1986 drużynowo
srebro 1988 Long Beach drużynowo
srebro 1993 Vojens parowo
brąz 1985 Bradford indywidualnie
brąz 1987 Pardubice parowo
brąz 1987 Amsterdam indywidualnie
brąz 1987 drużynowo
brąz 1988 Bradford parowo
brąz 1991 Vojens drużynowo
brąz 1995 Bydgoszcz drużynowo
brąz 1995 indywidualnie
brąz 1999 Pardubice drużynowo
brąz 2000 Coventry drużynowo

Jego brat Charles również był żużlowcem.

Kariera sportowaEdytuj

W finałach najważniejszych żużlowych rozgrywek występował od roku 1985. W roku tym zdobył swój pierwszy medal indywidualnych mistrzostw świata, zajmując w Bradford 3. miejsce. Kolejny brązowy medal zdobył dwa lata później w Amsterdamie, zaś w roku 1993 osiągnął największy sukces w swojej karierze, zdobywając w Pocking tytuł mistrza świata. Trzeci medal brązowy zdobył w roku 1995, zajmując 3. miejsce w 1. cyklu Grand Prix 1995. Łącznie w finałach indywidualnych mistrzostw świata wystąpił dziewięciokrotnie. Oprócz tego w swoim dorobku posiada również 12 medali drużynowych mistrzostwach świata (złote – 1990, 1992, 1993, 1998, srebrne – 1985, 1986, 1988, brązowe – 1987, 1991, 1995, 1999, 2000) oraz 5 mistrzostw świata par (złoty – 1992, srebrne – 1986, 1993, brązowe – 1987, 1988). Po raz ostatni w finale turnieju o randze mistrzostw świata wystąpił w roku 2000 w Coventry.

W roku 1992 zadebiutował w polskiej lidze żużlowej, reprezentując Polonię Bydgoszcz. W klubie tym występował do roku 1994, zdobywając dwa medale drużynowych mistrzostw Polski (złoty – 1992 i srebrny – 1993). W kolejnych latach występował w barwach J.A.G. Speedway Łódź (1995–1996), Włókniarza Częstochowa (1997), Wybrzeża Gdańsk (1998), ŁTŻ Łódź (1999–2000), TŻ Opole (2001) oraz Gwardia Warszawa (2002).

Spośród innych żużlowców wyróżniał się charakterystycznym utykaniem na prawą nogę, co było efektem wypadku motocyklowego, któremu uległ w roku 1976 i w wyniku którego doznał wielu złamań oraz obrażeń[1]. W roku 2007 zakończył sportową karierę, 18 marca na obiekcie Ladbroke Stadium w Wolverhampton odbył się turniej pożegnalny Ermolenki[2], w którym zwyciężył Peter Karlsson ze Szwecji[3].

OsiągnięciaEdytuj

  • Indywidualne mistrzostwa świata:
  • Drużynowe mistrzostwa świata:
  • Mistrzostwa świata par:
  • Indywidualne mistrzostwa Stanów Zjednoczonych:
  • Drużynowe mistrzostwa Wielkiej Brytanii:
  • Indywidualne mistrzostwa Lig Brytyjskich:
  • Drużynowe mistrzostwa RFN:
  • Drużynowe mistrzostwa Polski:
  • Drużynowe mistrzostwa Szwecji:
  • Drużynowe mistrzostwa Niemiec:

Starty w Grand PrixEdytuj

Miejsca na podiumEdytuj

Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Miejsce Punkty Biegi Zwycięzca
1. 9 września 1995   Grand Prix Danii   Vojens Speedway Center 2 18 (3,2,3,3,3,2)   Hans Nielsen
2. 30 września 1995   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Londyn Hackney Stadium 2 18 (2,3,2,3,2,2)   Greg Hancock

Punkty w poszczególnych zawodachEdytuj

Sezon 1995
            miejsce punkty
14 11 10 12 18 18   83
Sezon 1996
            miejsce punkty
9 1 4 13 9 16 9 52
Statystyki
Starty 12
Zwycięstwa 0
Miejsca na podium 2
Finalista 3
Punkty 135

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj