Otwórz menu główne

Sega Mega Drive16-bitowa konsola gier wideo wydana przez Segę w 1988 roku w Japonii i 1989 w Europie. W Ameryce Północnej konsola była sprzedawana jako Sega Genesis, ponieważ Sega nie mogła uzyskać pełni praw do nazwy Mega Drive. Produkcja konsoli została zakończona w 1997 roku. Powodem była niska sprzedaż po wprowadzeniu następcy, 32-bitowego Saturna. Konsola jest następcą Sega Master System/Sega SG-1000 Mark III.

SEGA Mega Drive / SEGA Genesis
Ilustracja
Typ konsola gier wideo
Producent SEGA
Generacja czwarta generacja
Premiera Japonia: 29 października 1988
Ameryka Północna: 14 sierpnia 1989
PAL: 30 listopada 1990
Nośniki danych kartridż, płyta kompaktowa
Kontrolery gamepad
Sprzedanych
jednostek
ok. 30 milionów[1]
Najlepiej
sprzedawana gra
Sonic the Hedgehog 2 – 6 mln[2]
Poprzednik Sega Master System/Sega SG-1000 Mark III
Następca Sega Neptune (anulowana)
Sega Saturn

Dane techniczneEdytuj

 
Mega Drive II – późniejszy model konsoli po redesignie

ProcesorEdytuj

Główny procesor: 32-bitowy Motorola 68000 (lub jego odpowiednik)

  • Taktowanie procesora w konsolach PAL 7,61 MHz, w konsolach NTSC 7,67 MHz
  • Niektóre systemy posiadały "klony" tegoż procesora wyprodukowane przez Hitachi i Signetics
  • Signetics 68K był używany tylko we wczesnych wersjach tejże konsoli, gdyż nie był wystarczająco efektywny
 
Procesor Zilog Z80

Drugorzędny procesor: 8-bitowy Zilog Z80 (lub jego odpowiednik)

  • Taktowanie procesora w konsolach PAL 3,55 MHz, w konsolach NTSC 3,58 MHz
  • Zilog 80 używany był jako główny procesor w trybie emulacji konsoli Sega Master System
  • Używany także jako sterownik dźwięku

PamięćEdytuj

 
Genesis 2 z przystawkami 32x i Sega CD (Mega CD)

Boot ROM: 2 KB

  • Znana jako "Trademark Security System" (TMSS), wprowadzona w pierwszych latach produkcji
  • Po włączeniu konsoli testuje grę w celu znalezienia odpowiedniego kodu, który był dawany twórcom gier
  • Nielicencjonowane gry bez tegoż kodu nie mogły zostać uruchomione
  • Jeśli gra jest poprawnie licencjonowana, konsola wyświetla "Produced by or under license from Sega Enterprises Ltd."
  • Boot ROM nie istnieje we wczesnych wersjach konsoli
  • Niektóre gry wyprodukowane przed wprowadzeniem TMSS mogą nie działać na nowszych wersjach konsoli posiadające ten system

Główny RAM: 64 KB

 
Genesis z przystawką Power Base Converter do uruchomienia gier z Sega Master System

Video RAM: 64 KB

  • Nie jest osiągalna bezpośrednio przez procesor, musi być odczytywana i zapisywana przez VDP (Video Display Processor)

Drugorzędny RAM: 8 KB

  • Używany jako główny RAM w trybie emulacji konsoli Sega Master System

Obszar pamięci kartridża: do 4 MB (32 Mb)

ObrazEdytuj

Mega Drive posiada VDP (Video Display Processor) dla kontroli płaszczyzn i sprite'ów. Jest to ulepszona wersja VDP używanego w konsoli Sega Master System.

Płaszczyzny: 4 (2 scrollowane, 1 dla sprite'ów, 1 dla systemu okien)

 
Japońska wersja Mega Drive

Sprite'y: do 80 jednocześnie, w zależności od używanego trybu

Paleta kolorów: 512 – z czego jednocześnie mogły być używane 64

Rozdzielczość: do 320x224 w konsolach NTSC, podniesiona do 320x240 w konsolach PAL przez dodanie czarnych pasków na górze i na dole obrazu.

DźwiękEdytuj

Główny dźwięk: Yamaha YM2612

Drugorzędny dźwięk: Texas Instruments SN76489 (wbudowany w VDP)

AkcesoriaEdytuj

W Japonii i Brazylii do konsoli można było dokupić Sega Meganet, modem oferujący funkcje online dla gier na konsolę. Do konsoli wydano też dwa sprzętowe dodatki – napęd odtwarzający płyty CD o nazwie Sega MegaCD oraz przystawkę, która zmieniała konsolę 16-bitową w 32-bitowy sprzęt, o nazwie 32X. Niektóre gry potrzebowały obu tych akcesoriów.

Kompatybilność wstecznaEdytuj

Mega Drive jest wstecznie kompatybilny z Sega Mark III oraz Master System dzięki wbudowanym w konsole podzespołom jednak jako, że poprzednie konsole producenta posiadały inne kartridże wymagany jest adapter Power Base / Master System Converter w przypadku gier z Master System lub Mega Adaptor w przypadku gier z Mark III.

Power PegasusEdytuj

Pierwsze zapowiedzi wydania klona Mega Drive o nazwie Power Pegasus pojawiły się w maju 1995 roku podczas targów Play Box ’95. Pod koniec tego samego roku przedsiębiorstwo Bobmark wydało sprzęt w niewielkim nakładzie[3][4]. Klon był wydany za zgodą Segi[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Platform Totals. VGChartz. [dostęp 2014-05-22].
  2. Daniel Boutros: A Detailed Cross-Examination of Yesterday and Today's Best-Selling Platform Games (ang.). Gamasutra, 2006-08-04. [dostęp 2017-11-29].
  3. Top Secret 5/1995 str 58 -Targi PLAY-BOX 95
  4. Polski biały kruk – niepublikowane wcześniej zdjęcia 16-bitowego Pegasusa! – Aktualności – PPE.pl, www.ppe.pl [dostęp 2017-02-11] (pol.).
  5. Top Secret 2/1995 str.57

Linki zewnętrzneEdytuj